إستفتائات جديد - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٣٣٥ - مسائل نكاح
١٣٨٠
- آيا مىتوان دخترى را كه در خانه پدرش است و ازدواج نكرده امّا باكره نيست صيغه كرد؟ (به طور موقت).
بسمه تعالى
- اگر به غير دخول بكارت از بين رفته، اجازه پدر لازم است، و الّا مانعى ندارد، و اللّه العالم.
١٣٨١
- با توجه به نظر شما در جواب به سؤال ١٤٨٢ در كتاب استفتائات آيا در صورت غايب بودن يا فوت كردن پدر يا جدّ پدرى يا عدم دسترسى به آنها حاكم شرع (مجتهد جامع الشرائط) بر دختر صغيره ولايت دارد و جايز است با اجازه و اذن حاكم شرع دختر صغيره را به عقد دائم يا موقت در آورد؟
بسمه تعالى
- حاكم شرع در امر نكاح نه بر دختر صغير ولايت دارد نه بر دختر كبير و بالغ، و اللّه العالم.
١٣٨٢
- در كتاب وسايل، باب كراهة تصرّف المرأة فى مالها و انفاقها منه بغير اذن زوجها الا فى الواجب، و حكم النذر ... عن أبي عبد اللّه عليه السّلام: ليس للمرأة أمر مع زوجها فى عتق و لا صدقة و لا تدبير و لا هبة و لا نذر فى مالها الّا باذن زوجها الّا في زكاة أو برّ والديها أو صلة قرابتها.
اولا نظر مبارك را در اين روايت بيان فرماييد. و ثانيا فتواى شما در موضوع اينگونه تصرفات زنى در مال خودش بدون اذن شوهرش از نظر حكم تكليفى و وضعى چه مىباشد؟ آيا كراهت است يا حرمت؟ آيا چه وجهى دارد؟ با اينكه اينگونه تصرّفات منافاتى با حقّ شوهر ندارد و ضرر هم به شوهر متوجه نمىشود چون زن اگر چه ثروتمند هم باشد واجب النفقه زوج خود مىباشد، آيا زن تا اين حد مستقل نيست؟ آيا زوج در اين مورد ولايت بر همسر خود دارد؟ چرا؟
حال اگر زن بدون اذن شوهرش در مال خود اينگونه تصرّفات را نمود نافذ مىباشد يا خير؟ مثل اينكه صدقه داد يا هبه نمود مثلا آيا اين مال منتقل به طرف مقابل كه به او صدقه داده يا هبه نموده مىشود و طرف مقابل مالك اين مال مىگردد يا نه؟ آيا قول زن در اينجا مسموع است يا نه؟