علوم و معارف قرآن و حدیث - علوم و معارف قرآن و حدیث - الصفحة ١٠٧

سپس يکي از حضار به نمايندگي از مجمع ويراستاران نيز اشکالات ويراستاري که در اين اثر به چشم مي‌خورد را بيان کرد.

پس از نقد ناقدان و سخنان ديگر حضار درباره ترجمه قرآن آقاي حداد، نوبت به دفاع و جواب ايشان نسبت به مطالب گفته شده رسيد. وي با بيان اين نکته که وجود نقد نشانه زنده بودن جامعه است، گفت: «من ترجمه را براي فهم مردم از قرآن مي‌دانم؛ لذا از نقد به هيچ وجه دلگير نمي‌شوم». وي مشکل جلسه را وجود اشکالات مبنايي در کنار اشکالات موردي و جزئي مي‌دانست. ايشان دوباره حضار را به مطالعه مصاحبه چاپ شده در نشريه ترجمان وحي براي آشنايي بيشتر با روش کار خود دعوت کرد. آقاي حداد گفت:

من مي‌خواستم قرآن را به فارسي نثر امروزي ترجمه کنم، ولي استادان ما گفته‌اند که مواظب باش کتاب مقدّس را روزنامه‌اي ترجمه نکني! تقدّس کتاب مقدّس ايجاب مي‌کند که نوع ترجمه‌اش مقداري بالاتر از سخن کوچه‌بازاري باشد.

وي در ادامه به برخي اشکالات مطرح شده در جلسه پاسخ داد. حداد عادل در پاسخ به ترجمه‌ «عربي» در قرآن کريم، گفت:

عربي همان عربي است و معناي فصاحت هاله معناي عربي است؛ چرا که عربي در مقابل غيرعربي و عجمي است. لذا وقتي به عربي ترجمه شود، همان هاله معنايي نيز به همراه دارد.

وي در پاسخ به آقاي اسفندياري مبني بر ترجمه «جهل» ابراز داشت:

ملتفت به مقابل‌هاي معنايي «جهل» بوده‌ام، اما بايد دانست که «نادان» در
فارسي هم مقابل همان معاني جهل است. نادان در فارسي مقابل علم و عقل معنا شده است.

وي با خواندن متن لغت‌نامه‌ و امثال و حکم دهخدا در معناي «نادان» به اين نکته استناد کرد. همچنين بيان کرد که در فارسي، فعل مجهول به صورت سوم‌شخص جمع ترجمه مي‌شود؛ مثل «آورده‌اند که...».

درباره ايرادهاي علائم نگارشي و ويراستاري نيز از توجه خود خبر داد و گفت که نمي‌خواسته ترجمه قرآن پر از علائم سجاوندي شود.

ايشان در پايان صحبت‌هاي خود، با ابراز تأسف از اين‌که در اين جلسه به اين مطلب که در ترجمه چه بايد کرد و چه نبايد کرد، پرداخته نشده است، افزود: