سؤالاتِ لایعنی، سؤالات بی‌فایده یا سؤالات در مورد امر غیر ممکن ]مطرح می‌کنند. [خدای متعال همیشه از توقیت راجع به قیامت نهی می‌کند. قیامت چه زمانی است؟ می‌فرماید: این، ساعتی است مخفی، این حقیقت مخفی است از همه، حتی پیغمبر. مرتب می‌آیند سراغ پیغمبر: اَیانَ مُرْسیها. رَسْی و رَسا که قبلا هم خواندیم: وَ الْجِبالَ اَرْسیها ]به معنی استقرار یافتن است : [قیامت کی استقرار پیدا می‌کند؟ قرآن ]خطاب به پیغمبر[ می‌گوید: فیمَ اَنْتَ مِنْ ذِکریها. تو از یاد آوردن این مطلب و از این سؤال چه می‌خواهی؟ به چه درد تو می‌خورد؟ اِلی رَبِّک مُنْتَهیها. تو باید بدانی که نهایت بازگشت همه به پروردگار است. اِنَّما اَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ یخْشیها. همانا تو فقط یک منذر و اعلام خطر کننده هستی برای کسانی که با این تذکرات تو در قلبشان خشیتی پیدا بشود. کاَنَّهُمْ یوْمَ یرَوْنَها لَمْ یلْبَثوا اِلّا عَشِیةً اَوْ ضُحیها. آن روزی که قیامت و آن وسعت و جاودانگی آن دنیا را ببینند، وقتی تمام آن مدتهایی را که در این دنیا زندگی کرده‌اند و تمام مدتهایی که در فاصله دنیا و آخرت در عالم برزخ بوده‌اند با آن جاودانگی و بی‌نهایتی مقایسه می‌کنند، به نظرشان مثل یک سرِ شب یا سرِ روز می‌آید؛ گویی تمام گذشته یک سر شب یا قسمتی از روز بوده؛ اینقدر آن دنیا وسیع و عظیم و بزرگ و طولانی و جاودانه است! اینها را شما باید بدانید، آنچه که تو باید بدانی اینهاست. کاَنَّهُمْ یوْمَ یرَوْنَها... آنها روزی که قیامت را می‌بینند، وقتی گذشته‌شان را با دامنه وسیع و دراز و بی پایان قیامت مقایسه می‌کنند، گویی که درنگ نکرده‌اند قبل از آن در دنیا یا عالم برزخ الّا سر شبی یا سر روزی (عشیه سر شب را می‌گویند، ضحی اول روز را)؛ یعنی گذشته اینقدر به نظرشان کوچک می‌آید! و صلّی الله علی محمد و آله الطاهرین.