مي خواند ، و با آبي که غسل مي کند و وضو مي گيرد و با خاکي که تيمّم مي نمايد ، همه و همه مباح باشد ؛ يعني از مال حلال و مال و زکات و خمس داده شده ، تهيه شده باشد ؟

مگر جملات نماز باعث اتّصال به توحيد ، نفي شرک انحصار عبادت در حق ، توجه به قيامت ، قرار گرفتن در صراط مستقيم و در يک کلمه علّت تزکيه اخلاق نيست ؟

عبادات و طاعات ديگر و خلاصه تمام برنامه هاي اسلامي ، هر يک به صورتي با بعد سياسي و اجتماعي و اقتصادي و اخلاقي ارتباط دارند .

حج که زمانش از نظر اداي مناسک گسترده تر از عبادات ديگر و اجتماعش از همه اجتماعات باشکوهتر و مکانش نقطه اتصال قلب همه ملّت ها ، از هر رنگ و نژاد ، با يکديگر است ، بدون ترديد بعد سياسي واجتماعي و اقتصادي و اخلاقيش فوق العاده تر و منافعش براي تمام جهانيان از عبادات ديگر بيشتر است .

اگر آنان که مدعي خادمي حرمين شريفينند و توجيه گران اعمال آنان که روحاني نمايان درباري و حقوق بگيران دولتي هستند ، براي يک بار حج و اعمال آن را از اسارت افکار و عقايد و قدرت خود آزاد کنند و بگذارند مسلمانان با اين جمعيت فراوان به