بسياري از مردم به خاطر کمبود مال و ثروت که رکني از استطاعت است تا آخر عمر ، براي سفر حج آماده نمي شوند و از اين نعمت معنوي عظيم ، به علت بي بهره بودن از امور مادي محروم مي مانند ، در حالي که از بندگان مؤمن حقّند و عاشق زيارت کعبه و آرزومند اداي مناسکند ، ولي در حسرت زيارت خانه محبوب از دنيا مي روند و اين آرزو را با خود به گور مي برند !

اينان ممکن است نزد خود چنين بينديشند که : ما بدون گناه از نعمت هاي مادي حق محروميم وعدم استطاعت ما براي زيارت خانه حق محروميتي اضافه بر محروميت از روزي مادي خداوند است ، واين ما هستيم که بايد بدون گناه در آتش اين دو محروميت بسوزيم و بسازيم و در برابر ديدگان خود رفت و آمد ديگران را به حرم دوست ببينيم و دچار رنج روحي باشيم !

بايد به اينان گفت بر اساس آيات قرآن و روايات ، نداشتن مالي که بتوان با آن به حج رفت ، محروميّت نيست ، محروم و ممنوع آن انساني است که از فيض هاي ايماني و

اخلاقي و حالات الهي محروم باشد ، انسان مؤمن و برخوردار از اخلاق و اعمال صالح داراي خير دنيا و