در بارگاه نور - حسین انصاریان - الصفحة ١٤١

گدايي با کاهلي نمي سازد ، بلي عيب در اينجاست که غالب مردم که مشرّف به مکّه شدند اعظم همّشان اين است که زود صورت اين اعمال را از سر وا کنند علي سبيل الاستعجال ، آن وقت آلوده در فکر خريد خود باشند ، اما تمام حواس بايد پيش معناي اين اعمال باشد براي آنان مهم نيست ، با اين که همه حواس مهمان بايد پيش ميزبان باشد و چشمش به دست او و حرکات و سکناتش به ميل او باشد ، حتي روزه مستحب بدون اذن او مذموم است ، چه جاي اين که در خانه او هتک عرض او را بکني ، و هتک عرض سلطان السلاطين اشتغال به مناهي اوست !

چه حاجي هايي که وارد مکه مي شوند و حداقل صد معصيت از قبيل دروغ ، تهمت ، غيبت و اذيت بغير و سخن چيني و تعطيل حق غير و فحش به ديگران از او سر مي زند ، پناه به خدا از چنين سفري و واي به حال چنين مهماني !

چون شروع به طواف نمايد بايد هيبت و عظمتت و خوف و خشيت و رجاء و عفو و رحمت سراسر وجود او را بگيرد . اگر جوارح خارجيه نلرزد ، اقلا دلش بلرز ؛ مثل آن ملائکه که حول عرش دائماً به اين نحو طواف مي کنند و بايد ملتفت باشد که طواف منحصر به طواف جسماني نيست ، بلکه يک طواف ديگري هم هست که اصل طواف