در بارگاه نور - حسین انصاریان - الصفحة ١٢١ - برائت از مشرکين
براي شما سرمشق نيکوست ، زماني که به جامعه زمان خود گفتند : ما از شما و آنچه را غير خدا مي پرستيد بيزاريم ، ما کافر به شما و فرهنگ شماييم . بين ما و شما دشمني و کينه ابدي است ، تا زماني که شما به مدار توحيد برگرديد .
٢ ـ اگر رسول خدا به دستور خدا ، در شهر مکّه برائت حق و رسولش را عليه مشرکان اعلام مي کند ، اگر پيامبر بزرگ و مردم موحد بر سر مشرکان فرياد برائت سر مي دهند و با اين فرياد دل مشرکان را از رعب و ترس پر مي کنند و اهل غفلت را بيدار مي نمايند و اوضاع اهل شرک را کمرنگ مي کنند . و زمينه نابودي اين خط خطرناک را فراهم مي آورند :
اوّلا : کاري است عقلي و وجداني و انساني ؛ چون معنا ندارد انسان عاقل ، غارتگر دين و دنيا را در يک قدمي خود ببيند و عکس العمل نشان ندهد .
ثانياً : برنامه اي است شرعي و کاري است بر حق که به دستور حضرت ربّ العزه انجام مي گيرد .
ثالثاً : اقتداي به ابراهيم و موحّدان زمان اوست .
از آيات قرآن و پيشينه تاريخي برائت و حکم عقل استفاده مي کنيم که مسأله برائت و بيزاري از مشرکين واجب شرعي و عقلي و اخلاقي است و اختصاص به زمان