نظريه حقوقى اسلام - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٣٤ - ٤ دخالت حكومت اسلامى در حريم مالكيت خصوصى
موجب بزرگترين ظلمهاى اجتماعى مىگردد و مفاسد اقتصادى و اجتماعى فراوانى را در پى دارد. بحرانهاى اجتماعى و اقتصادى كشورهاى مختلف ناشى از اين امر است. ناآرامىهاى اخير كشور آرژانتين و برخى كشورهاى ديگر، به رباخوارى و روابط اقتصادى ربوى باز مىگردد. صندوق بين المللى پول، بانك جهانى[١] و ساير مؤسسات پولى و بانكى بر سر دولت و ملتى منّت گذاشته و وامهايى با بهرههاى نسبتاً سنگين به آنها مىدهند. اين وامهاى بهرهدار كه همان قرضهاى ربوى است بسيارى از ملتها را به خاك سياه نشانده و به جاى آن كه مشكلات آنها را حل كند روز به روز آنها را بدهكارتر و فقيرتر كرده است. آرژانتين كه اخيراً در ظرف يك ماه چند رئيس جمهور عوض كرده و هر روز در آن ناآرامى، زد و خورد، غارت اموال و دستبرد به بازارها صورت مىگيرد، از جمله همين كشورها است.
[١] صندوق بين المللى پول (International Monetary Fund-IMF-): هدف صندوق بين المللى پول، در ظاهر كمك به ثبات ارزى كشورهاى عضو و حفظ مبادلات پولى بينالمللى است. در مقابل، كشورهاى عضو بايد ارزش پولهاى خود را در برابر يكديگر تنظيم و حفظ نمايند. تعداد اعضاى صندوق بينالمللى پول حدود ١٨٠ كشور و مقر آن واشنگتن است.
بانك جهانى: مقر اين بانك در واشنگتن و بالغ بر ١٨٠ كشور عضو آن هستند. هدف بانك جهانى كمك به توسعه اقتصادى، كشاورزى، صنعتى، فنى و آموزش و پرورش كشورهاى عضو است. براى نيل به اين هدف، بانك به كشورهاى عضو، مؤسسات دولتى و نيز شركتهاى خصوصى وام يا خدمات فنى اعطا مىنمايد و آنها را تشويق به سرمايه گذارى خارجى مىكند.