اصول پنجگانه اعتقادى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٩
را به قدرت الهى نيز هدايت مىنمايد.
انسان در مواقع سختى و شدت، هنگامى كه دستش از علل طبيعى و ظاهرى كوتاه مىشود، ناخودآگاه به كسى متوجه مىگردد كه او را براى رفع گرفتارى و درماندگى، قادر و توانا مىداند.
از همين راه، ديگر اوصاف كمال همچون حكمت، علم، سميع و بصيربودن و ... براى خداوند ثابت مىگردد.
٣- عدل
عدل داراى دو معناى لغوى و اصطلاحى است:
معناى لغوى عدل، قرار گرفتن هر چيزى در جاى مناسب آن است. اين معنا در كل جهان آفرينش، منظومهها، درون اتمها، ساختمان وجود انسان و همه گياهان و جانداران حكمفرماست. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در همين راستا فرموده است:
«بِالْعَدْلِ قامَتِ السَّمواتُ وَ الْارْضُ» «١»
به عدالت، آسمانها و زمين برپاست.
مثلا" اگر نيروهاى جاذبه و گريز از مركز كره زمين، تعادل خود را از دست بدهند و يكى بر ديگرى چيره شود، زمين به طرف خورشيد جذب شده، آتش گرفته و منهدم مىشود و يا از مدار خود خارج گشته و در فضاى بيكران، سرگردان و نابود مىگردد.
و اما معناى اصطلاحى عدل، مراعات كردن حقوق ديگران است كه نقطه مقابل آن ظلم، يعنى حق ديگرى را به وى ندادن است. در رعايت عدل بايستى