درس سوم: اثبات وجود خدا (٢) (راه عقل) پيدايش جهان‌ پديده چيزى است كه به طور مستقل نمى‌تواند وجود داشته باشد، بلكه نيازمند به پديده آورنده است؛ مانند: انسان، گياه، زمين، خورشيد، ماه و ستارگان. جهان مجموعه‌اى از پديده‌هاست و كل جهان واقعيتى وابسته است كه نياز به پديد آورنده دارد. انسان در برخورد با پديده‌ها از علت آنها سؤال مى‌كند و آنها را بدون علت و پديد آورنده نمى‌پذيرد. به طور مثال، اگر كتابى را را از قفسه كتابها برداريد و ببينيد كه رطوبت در آن نفوذ كرده است، فورى در جستجوى علت آن برمى‌آييد. تغيير و دگرگونى، يكى از نشانه‌هاى پديده بودن است. هر حركتى محركى و هر تغيير و دگرگونى، علّتى دارد و هر موجودى كه حركت و تغيير در آن راه داشته باشد، پديده است و نيازمند به علت و پديدآورنده است. خداشناسان و ماده‌گرايان هر دو در نهايت به موجودى كه بى‌نياز از علت باشد و خود، علت ديگر موجودات باشد، معتقدند. اختلاف در اينجاست كه ماده‌گرايان، آن را طبيعت و ماده و خداشناسان، آن را خداوند مى‌دانند.