ديگران كمك نمى‌گرفت. با اينكه داراى موقعيتى ممتاز بود و عنوان دامادى خليفه را داشت ولى با كمال خضوع و تواضع با قشرهاى پايين اجتماع معاشرت داشت و با غلامان و فقيران مى‌نشست. «١» ٤- كار و تلاش‌ امام جواد (ع) مانند پدران گرامى‌اش به كار و تلاش و زراعت نيز مى‌پرداخت و در مدتى كه در مدينه بود. به كارهاى كشاورزى و رسيدگى به باغستانها و نخلستانها كه به عنوان صدقه جاريه جد بزرگوارش امام موسى بن جعفر (ع) بود مشغول مى‌گشت. و ديگران را نيز به كار و تلاش و كسب روزى حلال تشويق مى‌كرد.
جوادالائمه (ع) از جدش حضرت صادق (ع) روايت كرده است كه مردى در به دست آوردن مال دنيا سعى زيادى مى‌كرد. حضرت فرمود: اين مال را براى چه مى‌خواهى؟
عرض كرد: براى آن كه به زن و بچه‌ام غذاى لازم و نفقه واجب را بدهم. به دوستانم اطعام و انعام نمايم، به خويشانم ببخشم، براى خدا به مكه بروم و آنجا به فقراء و بينوايان مسلمين كمك كنم، دست بيچارگان را بگيرم. خانه براى بى‌خانمان‌ها بسازم، دختران يتيم را شوهر دهم و پسران يتيم را زن دهم و آنچه از دستم برمى‌آيد سرمايه به تهى‌دستان بيكار بدهم. اراضى موات را احياء نمايم و مردم را به كار بگمارم و درخت بكارم، مجالس مجد و عظمت شما خاندان را به اميد اجر و ثوابى كه پيامبرخدا (ص) وعده داده است برپاكنم.
امام صادق (ع) فرمود: اينها همه كار آخرت است، كار دنيا نيست بايد بكوشى و همه اين كارها را در سايه كسب حلال انجام دهى. «٢» ٥- بردبارى و مدارا امامان عليهم السلام در اخلاق اجتماعى خود، «حلم و بردبارى» و «مدارا با مردم» را در سرلوحه زندگى خود قرار داده بودند. آن بزرگواران در رفتار خود با مردم، نرم‌خو، ملايم و گشاده‌رو بودند. در برابر تندى‌ها و ناملايمات روزگار و بى‌نزاكتى مردم تحمل‌