زنان و سياست در اسلام - زمانی، حبیب - الصفحة ٢٥
فقيه عملًا زمانى مىتواند سرپرستى حكومت را به عهده بگيرد كه مردم پذيراى حكومت او باشند.
ايشان در پاسخ استفتاى برخى از نمايندگان خود در دبيرخانه ائمه جمعه سراسر كشور كه پرسيده بودند در چه صورتى فقيه جامع الشرايط بر جامعه اسلامى ولايت دارد، نوشتند: ولايت در جميع صور دارد، لكن تولى امور مسلمين و تشكيل حكومت بستگى دارد به آراى اكثريت مسلمين كه در قانون اساسى هم از آن ياد شده است و در صدر اسلام تعبير مىشد به بيعت با ولى مسلمين. «١» نتيجه اينكه، رضايت مردم در پذيرش حاكميت حاكمان اسلامى نقش اساسى دارد و اعمال ولايت آنان را عملى مىسازد و همين مسأله نشان دهنده مسئوليت مردم در قبال حكومت اسلامى است؛ زيرا اگر آنان در وفادارى به حكومت اسلامى، سستى نشان دهند و متحد نگردند و حاكمان الهى نتوانند حكومت الهى را برپا دارند، سهم عمدهاى از اين كوتاهى بر عهده آنان است و بايد در پيشگاه الهى پاسخگو باشند.
٢. مشاركت عملى در حاكميت نظام اسلامى پس از مرحله پذيرش ولايت و حكومت الهى در ناحيه انديشه و دل، نوبت به مشاركت عملى در حاكميت نظام اسلامى مىرسد. در اين زمينه، همه مسلمانان در دو مرحله مكلف و موظف اند:
يكى پيش از تشكيل حكومت و ديگرى پس از شكلگيرى حكومت اسلامى.
پيش از تشكيل حكومت، مسلمانان وظيفه دارند براى رفع موانع شكلگيرى حكومت تلاش كنند. به عنوان مثال كوشش فرهنگى جهت آماده نمودن زمينههاى تشكيل حكومت، كادر سازى و آموزش افراد و نيروها، و بذل اموال و امكانات از جمله اين تلاشهاست. نمونه اين گونه فعاليتها را مىتوان در حركت جمعى از مسلمانان پيش از تشكيل حكومت اسلامى توسط پيامبر اكرم (ص) در مدينه ديد. همچنين پيش از پيروزى انقلاب اسلامى نيز شاهد تلاشهاى فراوان بسيارى از مؤمنان به اسلام و انقلاب در راه تشكيل حكومت اسلامى در كشور عزيزمان بوديم.
پس از تشكيل نظام اسلامى، وظايف جديدى بر عهده ملت مسلمانان قرار مىگيرد كه مىتوان اهم آنها را چنين برشمرد.