٨. هر دسته از سواران در جنگ و گريز ... گاهى حمله كند و گاهى عقب بنشيند «١» سليمان از اين شيوه‌هاى نظامى زفر در عين الورده، در هنگام پيكار بخوبى سود جست. سليمان به زفر گفت: ميزبان خوبى بودى، نيكو جاى دادى و نيكو پذيرايى كردى و در كارِ مشورت، نيكخواهى نمودى. «٢» سليمان سپاه را شتابان به سوى عين الوردة به حركت درآورد تا پيش از دشمن به ميدان كارزار برسند. توّابين از «ساع» گذشتند و با آرايشى نظامى به شيوه پيشنهادى زفر، به عين‌الورده رسيدند و در غرب آن اردو زدند. «٣» نبرد در عين الورده: توّابين پيش از لشگر دشمن به عين الورده رسيدند ودرآنجا اردو زدند. اردوى آنها از موقعيت استراتژيكى مناسبى برخوردار بود و فقط از يك طرف مورد حمله دشمن قرار مى‌گرفت. توّابين پنج روز به استراحت پرداختند. «٤» با ورود پيشگامان لشگر عبيدالله به نزديك عين الوَردة سليمان براى نيروهاى خود سخنرانى كرده، چنين گفت:
... خدا دشمن را كه روزها و شبها سوى او رهسپار بوده‌ايد، سوى شما آورده، ... وقتى با آنها درگير شديد، صميمانه بكوشيد و صبورى كنيد كه خدا يار صابران است. هيچ كس به آنها پشت نكند، مگر به خاطر حيله جنگى منحرف شود يا سوى گروهى ديگر رود. فرارى و مجروح را نكشيد. اسير مسلمان را مكشيد، مگر پس از آنكه اسيرش كرده‌ايد با شما بجنگد يا از جمله قاتلان‌