حضرت آيتاللّه العظمى حاج سيد محمد رضا گلپايگانى به روايت اسناد ساواك - -- - الصفحة ٢٢

هنگامى كه پيش از حضور در مجلس ذكر مصيبت در روز تاسوعا يكى از بستگانشان به حضورشان رسيد و از ايشان خواست قطره چشمى كه پزشك براى درمان تجويز كرده را استفاده كنند فرمودند:

«اگر چه من اين داروها را محكوم به طهارت مى‌دانم ولى نمى‌خواهم اشك چشمى كه در مصيبت حضرت سيدالشهدا (عليه‌السلام) ريخته مى‌شد با چيز ديگرى مخلوط شود.[١]

اهتمام آيت‌اللّه گلپايگانى به تعظيم و بزرگداشت مقام والاى حضرت صديقه طاهره فاطمه زهرا (سلام‌اللّه عليها) تا آنجا بود كه روز سوم جمادى‌الثانى روز شهادت آن حضرت پس از اتمام مراسم عزادارى در بيتشان در قالب دسته عزادارى پيشاپيش جمع كثيرى از طلاب با پاى پياده به حرم مطهر حضرت معصومه (سلام‌اللّه عليها) مشرف مى‌شدند و اين سنت نيكو كه توسط ايشان بنياد گرديد پس از گذشت سالها تا اكنون ادامه يافته است.

آن فقيه بزرگ درباره اهميت اقامه عزا بر حضرت زهرا (سلام‌اللّه عليها) و رجحان آن بر عزادارى حضرت سيدالشهداء (عليه‌السلام) مى‌فرمودند:

«گريه بر سيدالشهداء (عليه‌السلام) تولى است اما گريستن در عزاى حضرت زهرا (سلام‌اللّه عليها) هم تولى و هم تبرى است.»

معظم‌له در پيامى به مناسبت يكهزار و چهارصدمين سالگرد شهادت بانوى بزرگ اسلام حضرت فاطمه زهرا (عليهاسلام) مى‌فرمايد:

«فاطمه وليه‌اللّه حجه‌اللّه و پاره تن و روح رسول‌اللّه بود احدى از او به پيغمبر شبيه‌تر و نزديكتر و محبوبتر نبود. او صديقه كبرى و ناموس اللّه عظمى بود و خداوند متعال نسل پيامبر (صلى‌اللّه عليه و آله و سلم) و امامان مكرم را در زريه او قرار داد. ادب و اطاعت خالص او از پدرش و احترام بى‌نظير پدرش از او، همسردارى، خانه دارى، تربيت فرزند و همه صفات و اخلاقش آموزنده و مشحون به حقايق عالى عرفانى و عنايات خالصه ربانى بود ... شايسته است متمكنين با تأسيس مراكز عام‌المنفعه در جهت تأمين نيازهاى جامعه اسلاميمان خاطره بزرگداشت مطلع پانزدهمين قرن شهادت دخت گرامى پيامبر اسلام را براى هميشه گرامى دارند.»[٢]

[١]- ر. ك: همان، ص ١٣٨.

[٢]- ر. ك: همان، ص ٣٥٤.