o در تاریخ ٣/١/١٣٦٥ از ساعت ١٧:٥٠ تا ١٨:١٠، تعداد ١٢ فروند هواپیمای دشمن از فضای جزیره بوبیان به طرف نیروهای اسلام آمده و اقدام به بمباران شیمیایی کردند.[١][٢]

[١] در گزارش قرارگاه نوح درباره به رهبرداری عراق از جزیره بوبیان بیش از ٢٠ نمونه آمده است که در اینجا به چند نمونه آن اشاره می شود: • در تاریخ ٧/١/١٣٦٥، هنگامیکه یک شناور دشمن در خور عبدالله هدف آتش نیروهای خودی قرار گرفت، فعالیت دشمن بعثی از جزیره بوبیان گسترش پیدا کرد به طوریکه اولاً، شناور دشمن خود را به سواحل بوبیان کشاند و در آنجا به گل نشست. ثانیاً، مشاهده شد که یک فروند هاورکرافت عراق از بوبیان به طرف آن شناور حرکت کرده بود و پس از هدفقرارگرفتن در چند رفتوبرگشت بالاخره روی جاده ساحل جزیره رفته و بعد از مدتی از آنجا عازم امالقصر شد. • در تاریخ ٧/١/١٣٦٥، به دنبال انهدام یکی از ناوچههای عراقی به دست نیروهای اسلام در خور عبدالله، تعداد ٢٤ تن از نیروهای عراقی زخمی شدند که به جزیره بوبیان منتقل و از آنجا به وسیله یکی از اتوبوسهای ارتش کویت به بیمارستان منتقل شدند. • وقتی که هواپیماهای عراقی بر آسمان بوبیان پرواز میکنند به وسیله بیسیم با کد ٥٩١٠٠ به واحدهای مستقر در بوبیان اطلاع داده می شود که هواپیماهای دوست است (یعنی عراق) و هرگاه هواپیماهای ایرانی باشند با لفظ دشمن و با رمز (١ - ٦) بیان می شود. • زمانیکه قایقهای عراق نزدیک بوبیان میشوند، رمز (فاضل ١-١) به واحدهای مستقر در بوبیان اعلام می شود که معنی آن این است که قایق دوست می باشد. در ادامه گزارش، موارد دیگر استفاده عراق از جزیره بوبیان چنین بیان شده است: ١. استفاده دشمن از سواحل بوبیان برای تردد شناورهای در خورعبدالله و عبور برای رسیدن به سکوهای البکر و العمیه. ٢. استفاده کامل از فضای جزیره بوبیان برای مانور هواپیماها و حمله به ایران. ٣. استفاده دشمن از بوبیان به عنوان محل امنی که از آتش دوربرد رزمندگان در مواقع خطر در امان خواهند بود. ٤. استفاده دشمن از بوبیان برای دیدبانی و شناسایی مواضع رزمندگان با استفاده از دکل و دیدهوری. ٥. استفاده دشمن از جزیره بوبیان قبل از عملیات والفجر٨، برای پرتاب موشکهای اگزوست به سمت شناورهای دریایی ایران به وسیله بالگردهای سوپرفرلئون. ٦. شناسایی سواحل خودی خور عبدالله با هواپیماهای پی.سی٧ و بالگردهای شناسایی. ٧. بازدید فرماندهان نظامی عراق به وسیله بالگردها از فعالیت رزمندگان در رأسالبیشه. و در بخش دیگر این گزارش، مشکلات و تبعات منفی به رهبرداری ارتش بعث عراق از جزیره بوبیان کویت بر فعالیت رزمندگان چنین ذکر شده است: ١. تأمین نکردن پدافند هوایی ازسمت جنوب منطقه عملیاتی و ضربه پذیری از این نقطه از راه هوا. ٢. نبود کنترل کافی بر روی خور عبدالله در حاشیه مرزی که دراختیار نیروهای خودی قرار دارد. ٣. ضربه پذیری از آبراه خور عبدالله ازجانب سواحل بوبیان و استفاده دشمن از این ساحل به عنوان بنه نظامی در موقع تک دریایی بر رزمندگان. ٤. در معرض دید بودن ترددها و نفرات و امکانات و آرایش نیرو ازسمت بوبیان و استفاده دشمن از این موارد. ٥. احتمال تک دریایی - هوایی دشمن علیه رزمندگان با استفاده از نیروهای هوابرد از ناحیه بوبیان. [سند شماره ١٣٨٥٨ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: اطلاعات قرارگاه نوح(ع) سپاه، ٢٤/٢/١٣٦٥]

[٢] ٤٢. سند شماره ١٣٨٥٨ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از واحد اطلاعات قرارگاه نوح(ع) سپاه به قرارگاه خاتمالانبیا(ص) (اطلاعات)، ٢٤/٢/١٣٦٥.