برعهده کشور های منطقه است و اجازه دخالت به هیچ کشور خارجی، امریکا یا غیرامریکا در این منطقه داده نخواهد شد. فرمانده نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی نیز با هشدار به ناو های امریکایی درخصوص ایجاد مزاحمت برای کشتی های ایران که مشغول توقیف و بازرسی کشتی های مظنون به حمل کالا برای عراق هستند خاطرنشان کرد: اگر این کارها ادامه پیدا کند و در اجرای مأموریت واحد های ما اخلال ایجاد شود به شدت با آنها برخورد خواهیم کرد.

یادآوری می شود در کنار واکنشها و موضعگیری های مذکور یکی از تبعات حمله به کشتیها در این دوره افزایش قابل ملاحظه نرخ بیمه برای کشتی هایی بود که در خلیج فارس تردد می کردند.

همکاری گروه های ضدانقلاب و منافقین با ارتش بعث عراق علیه جمهوری اسلامی ایران

همچنان که یکی از اقدامات ایران برای گسترش دامنه نفوذ در عراق، استفاده از توانایی های گروهها و احزاب معارض عراقی با مقاصد مختلف بود، رژیم بعث عراق نیز برای ایجاد بیثباتی در ایران از نیرو های اپوزیسیون این کشور مثل سازمان کومهله، حزب دمکرات، گروه خبات، رزگاری و نیز سازمان مجاهدین خلق (منافقین) در استان های کردنشین ایران حمایت کامل میکرد. با این تفاوت که میزان توان گروه های ضدانقلاب ایرانی بنا به دلایلی نظیر سابقه و تجربه مبارزاتی و تشکیلاتی بسیار کمتر از گروه های کرد عراقی متحد ایران بود و به همین دلیل عراقی ها میکوشیدند حمایت خود را از گروه های قدرتمندتر مخالف جمهوری اسلامی دوچندان کنند. به همین منظور سازمان مجاهدین خلق(منافقین) را که در منطقه کردستان ایران فعالتر از گذشته شده بود به کارگرفتند. این تدبیر عراق با به بود روابط ایران و فرانسه اوج گرفت. به خصوص که دولت فرانسه، فشارها و محدودیت های جدیدی را برای کادر رهبری و فعالیت اعضای سازمان علیه ایران در فرانسه اتخاذ کرد، تاحدیکه زمزمه های ترک فرانسه و انتقال رهبران منافقین به یک کشور عربی (اردن یا عراق) قوت گرفت. دراینزمینه، نزار حمدون سفیر عراق در امریکا، در تاریخ ٨/٣/١٣٦٥ در انجمن ملی مطبوعات امریکا اعلام کرد اگر دولت فرانسه از مجاهدین خلق بخواهد فرانسه را ترک کنند، کشورش این پیشنهاد (پذیرش این سازمان در عراق) را بررسی خواهد کرد.

در ادامه این روند، عراق توانست با اهرم کرد های معارض ایران، اجرای برخی عملیات هایش در جبهه های شمال غرب را تسریع و تسهیل کند. ضمن آنکه گروه های ضدانقلاب فعال در شمال غرب ایران که برخی درقالب نیرو های سازمانیافته جیشالخفیفه و فرسان درآمده بودند با اتکا به حمایت نظامی عراق و بازشدن عقبه شان به عراق، به موقعیت های بیشتری برای حمله به پایگاه های نظامی رزمندگان، اجرای عملیات های کمین و مینگذاری در جاده های مواصلاتی ایران دست یافتند. اقدامات گروه های معارض کرد و ضدانقلاب به ویژه منافقین به دو طریق انجام می شد:

١. اقدامات گروه های چریکی: نفوذ به پشت خطوط تماس رزمندگان در شب، شناسایی یگانها، تماس با روستائیان و تطمیع آنها برای جمعآوری خبر، دیدبانی نفوذی، مینگذاری در محور های