جاده البحار به جزیره مینو کرده است. این سیلبندها میتواند برای تردد و به عنوان خط دفاعی استفاده شود. در موازات جاده استراتژیک، دشمن به احداث قرارگاههای جدید، ترمیم قرارگاههای قدیمی و همچنین تجمع نیروهای نظامی که اغلب از نیروهای پیاده هستند، اقدام کرده است.

در این منطقه تعداد ٤ قرارگاه بزرگ و فعال مشاهده می شود که احتمالاً قرارگاه لشکری است.[١]

دشمن همچنین در منطقه عمومی فاو اقدام به احداث مواضعی بدین شکل () کرده است که ٣ موضع آن در منطقه دوم احداث شدهاند. این مواضع با زیرسازی محکم حدود ٥ متر ارتفاع، ١٥ متر عرض و ١٥٠٠ متر طول دارند که هر دهانه دارای ٥٠٠ متر طول است.

مواضع ذکرشده برای توپخانه احداث گردیده و دلیل احداث آنها نامناسببودن زمین برای توپخانه صحرایی است.[٢] در منطقه دوم همچنین یک پد بالگرد در خورشیطانه احداث شده است که احتمالاً برای استفاده قرارگاه لشکری در نزدیکی یک فرودگاه به رهبرداری خواهد شد. تعداد تپههای ضدهوایی دشمن در کنار جاده استراتژیک ١٠ موضع سهقبضهای می باشد و ٤ موضع سهقبضهای هم در فاصله جاده البحار و جاده استراتژیک وجود دارد.

در منطقه سوم (جاده استراتژیک تا کناره خور عبدالله)، واحد مهندسی دشمن در منطقه کارخانه نمک اقدام به احداث ٢ پد در منطقه خسروآباد و یک خاکریز بین سیلبند دوم و سوم تا خسروآباد کرد. همچنین، ٣ موضع توپخانه ب شکل مشاهده شد. ضمن آنکه دشمن اقدام به احداث ١٧ قرارگاه جدید کنار جاده امالقصر و جاده اتصالی بین جاده امالقصر و جاده استراتژیک کرده که ١٠ عدد از آنها قرارگاه زرهی فعال و ٧ عدد از آنها قرارگاه پیاده میباشند. علاوه براین دشمن در همین منطقه درحال احداث قرارگاه بزرگ در خورشیطانه بوده و هدف از احداث قرارگاههای مذکور گسترش کامل نیروهای موجود در منطقه است تا برای حرکتهای بعدی محل و نیروی کافی در منطقه داشته باشند. تعداد تپههای ضدهوایی دشمن در منطقه سوم نیز ٥ موضع سهقبضهای است.

در حدفاصل جاده استراتژیک - امالقصر (منطقه سوم) در کنار جاده اتصالی (شنی) تجمع قوای توپخانه که درحدود ١٣ گردان میباشند، مشاهده شده است و بقیه توپخانهها اغلب در کنار جاده امالقصر میباشند.

در خاتمه این گزارش آمده است: با توجه به تغییراتی که در عکس هوایی امروز نسبت به عکس هوایی روز ١٩/١/١٣٦٥، مشاهده شده است نتیجهگیری می شود:

الف) دشمن بعثی قرارگاهها و جادههای قدیمی خود را ترمیم، بازسازی و اکثر آنها را فعال و اقدام به احداث قرارگاههای جدید مابین جاده استراتژیک - امالقصر کرده است. با توجه به اینکه

[١] قرارگاه اول در خسروآباد و ٣ قرارگاه دیگر در خورشیطانه بود.

[٢] احداث این مواضع که معروف به مواضع ب شکل بودند، بیانگر این بود که دشمن قصد دارد مواضع توپخانه را در منطقه، محکم و متفرق سازد تا توپخانه خود را از حالت کانالیزهشده بیرون آورده و سپس آتش شدید روی نیروهای خودی اجرا کند و توپخانه خودی قادر به اجرای ضدآتشبار مؤثر نباشد. مانند شکل: طراحی مواضع جدید توپخانه، با ٣ دهانه و هر دهانه ٥٠٠ متر بود.