پرتاب نارنجک به داخل سنگرش، کشته شد[١] و تا حدی سازمان و آرایش رزم دشمن ازهم پاشید، طوریکه تعدادی از نیروهای دشمن آماده اسارت شدند، ولی به علت نبود فرصت مناسب برای تخلیه آنها براثر آتش دشمن این نیروها دوباره خود را بازیافتند و جسورانه به مقابله با رزمندگان پرداختند. در چنین وضعیتی رزمندگان که برگشتن به عقب برایشان امکانپذیر نبود به علت روشنشدن هوا در همان منطقه و میان شیارها مخفی شدند و گاهی در طول روز درگیریهایی با نیروهای دشمن داشتند، تا اینکه سرانجام توانستند از تاریکی شب استفاده کرده و به عقب برگردند.

در این عملیات یک گردان از تیپ٥٧ حضرت ابوالفضل(ع) که در احتیاط نزدیک بود بنا به نیاز وارد عمل شد، اما آنها نیز براثر آتش سنگین توپخانه دشمن ضرباتی را متحمل شدند و فرمانده این گردان و ٣ فرمانده گروهان آن به شهادت رسیدند.

به علت موفقشدن نیروهای خودی در محورها و باوجود احتمال تک مجدد دشمن برای تصرف مواضع جدید، نیاز شدیدی به احداث خط دوم پدافندی احساس شد. خط مزبور با توجه به حضور رزمندگان بر روی کدو، سرسول و شیار هارنا به صورت خط و در زیر یالهای ٢٥١٩ و ٢٤٣٥ (شهید صدر) و با دراختیارداشتن تپه شهدا به صورت گشتی رزمی طرحریزی شد و قرار شد مهندسی قرارگاه حمزه سیدالشهدا(ع)، جهاد آذربایجان غربی و قم و اداره راه قدس اقدامات لازم را درخصوص احداث خاکریز مطمئن با سنگرهای مستحکم و قابلدفاع و وصلکردن جاده به عقبه های خودی انجام دهند و همچنین با گذاشتن میادین مین با عمق زیاد در دره هارنا و قطع جاده ازطریق حفر خندق راه نفوذ احتمالی دشمن سد شود که این اقدامات با پیشرفت خوبی انجام شد.[٢]

ارتش رژیم بعثی نیز درباره وقایع این جبهه در یک اطلاعیه نظامی اعلام کرد که نیروهای سپاه پنجم در جبهه های شمالشرقی، یک نیروی دشمن به استعداد یک تیپ تقویتشده همراه یک گردان که قصد نزدیکشدن به منطقه گردمند را داشتند، زیر آتش قرار دادند و تلفاتی را به آنها تحمیل کردند و تعدادی را نیز به اسارت گرفتند.[٣]

١. باوجود تلاش نیروهای عراقی برای حفظ مواضع و افزایش فعالیتهای مهندسی در منطقه حاج عمران، فرماندهی قرارگاه نجف٤ [٤] به دلیل اهمیت برخی ارتفاعات در این منطقه، تیپ٥٧ حضرت ابوالفضل(ع) و گردان جندالله بوکان سپاه پاسداران را مأمور اجرای عملیات در منطقه مذکور کرد. ستاد مشترک ارتش نیز درباره احتمال حمله ارتش عراق با همکاری بخشی از عشایر ضدانقلاب به منطقه حاج عمران هشدار داد.

با گذشت ٥ روز از عملیات و استمرار درگیریها، نیروهای عراقی که به هیچوجه نمیخواستند ارتفاع ٢٥١٩ را از دست بدهند،[٥] برای تحکیم و تثبیت هرچه بیشتر آن، جاده مناسبی احداث و ٢ دسته تانک

[١] این مطلب را گروهبان یکم محمد عطیه عزافه که در تاریخ ٢٩/٢/١٣٦٥، در ارتفاع کدو تسلیم رزمندگان شد، تأیید کرد.

[٢] ١٧. سند شماره ٦٥٥/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: تهاجم عراق به منطقه حاج عمران، گزارش راوی قرارگاه نجف، سعید سرمدی، خرداد ١٣٦٥، صص ١٠ - ٨؛ و - سند شماره ٦٨٢/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: سلسله گزارشهای اجمالی جنگ استراتژی دفاع متحرک عراق، مهدی انصاری، اردیبهشت ١٣٦٥، ص٥٣.

[٣] ١٨. خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارشهای ویژه، شماره ٦١، ٣٠/٢/١٣٦٥، ص١، رادیو صوتالجماهیر، ٢٩/٢/١٣٦٥.

[٤] قرارگاه نجف٤ قرارگاه مشترک سپاه و ارتش برای هدایت این عملیات بود.

[٥] نظر به اهمیت ارتفاع مذکور و سایر ارتفاعات منطقه در طول پنج روز درگیری (٢٤ تا ٢٩/٢/١٣٦٥)، این ارتفاعات چند بار بین نیروهای دو طرف دستبه دست شده است.