سیدالشهدا(ع)، عبدالمحمد رئوفی فرمانده لشکر٧ ولیعصر(عج)، و علی عبداللهی از مسئولان طرح عملیات قرارگاه خاتمالانبیا(ص) برگزار شد، رئوفی با اعلام اینکه باوجود آمادگی ٤ گردان این لشکر برای انجام مأموریت، توجیهنبودن دقیق نیروها به منطقه و شناسایی ناقص از وضعیت دشمن مهمترین عامل ناکامی بود، گفت: شناسایی در حد کلیات بود. حتی خود من که یک روز قبل، به خط رفتم نتوانستم دشمن را در سمت چپ خط حد مأموریتمان پیدا کنم. هرچه با دوربین نگاه کردم، عقب و جلو رفتم، نیروی ارتشی مستقر نبود، بچههای خودمان میدانستند سمت چپ یک مقدار مسئله دارد. رئوفی با اشاره به طرح مانور لشکر و استفاده از دو معبر برای نفوذ به مواضع عراقی ها افزود: در محور چپ یک گردان داخل کانال رفت، ولی به دلیل پیدانکردن نقطه شاخص، در طول مسیر گم شد و کسی هم برای راهنمایی نبود. یک محور هم وسط بود که فاصلهاش با دشمن زیاد بود، بچهها رفته بودند، ولی نتوانستند دشمن را پیدا کنند. دشمن به طور خیلی پراکنده، کمینهای مختلف داشت و منطقه هم آلوده بود. بنابراین به آنها گفتیم تا صبح، همانجا بمانید تا هوا روشن شود. به محض روشنایی هوا، چشمتان که به سنگرهای دشمن افتاد یک دفعه هجوم ببرید. تقریباً ساعت ٥ صبح بود که گفتند دشمن بر ما مسلط است و سرمان را نمیتوانیم از کانال بیرون بیاوریم. گفتیم کمی عقب بیایند، تا جاییکه امکان ماندن است. از طرفی نیروها فکر کردند عقب نشینی است، لذا عقب آمدند. آقای محمدیان با آنها بود، باآنکه تیر خورده بود، میگفت به نیروها گفتیم هرجا میتوانید بایستید، چاله بکنید و دفاع کنید، ولی عراقی ها از پشت، به سمت ما تیر میزدند و وضعیت طوری شد که قابلکنترل نبود. به گفته محمدیان اگر این گردان عقب هم نمی آمد، نمی توانستیم بمانیم، چون هم دشمن بچهها را میزد و هم هیچ راه تدارکاتی برای نیروها نبود. در جریان این عقب نشینی ٢٠ الی ٢٥ نفر مفقود شدند. تعدادی از شهدا هم در کانالهای دشمن جا ماندند. حدود ١٥-١٠ نفر هم مجروح شده بودند که گویا به اسارت دشمن درآمدند و ١٠٠ مجروح دیگر نیز تخلیه شد. رئوفی با تمجید از روحیه جنگندگی نیروها ادامه داد: «البته آنها خوب جنگیدند، در بعضی جاها جنگ تنبه تن بود، ولی آنچه در عقب نشینی تأثیر داشت، عدم الحاق نیروها بود. زیرا مابین دو گردان ٥/١ کیلومتر فاصله افتاده بود. همچنین مسئله بعد، پیچدرپیچ بودن خط دشمن بود. [به علاوه شناساییها] ناقص انجام شد.»[١]

ضمیمه گزارش٣٤٣: تحلیل تحرکات دشمن در مهران، فاو و جبهه های شمال غرب در جلسات متعدد فرماندهان سپاه

تحرکات نیروهای عراقی در منطقه عمومی مهران، فاو و جبهه های شمال غرب از نیمه دوم فروردینماه مورد توجه فرماندهان سپاه بود و اقداماتی برای شناسایی فعالیت نیروهای عراقی صورت گرفت، به طوریکه در چند جلسه (ازجمله جلسات ٢٥، ٢٧و ٢٨ فروردین ١٣٦٥) فرمانده نیروی زمینی با حضور سایر فرماندهان و مسئولان ارشد قرارگاه خاتمالانبیا(ص) و قرارگاه کربلا، تحرکات دشمن را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند و تصمیماتی با هدف پیشگیری از تهاجم نیروهای عراقی اتخاذ کردند. بدیهی است گزارشهای هشداردهنده منابع اطلاعاتی بر تصمیمگیریهای فرماندهان بسیار مؤثر بوده است. بخشهایی از گفتوگو بین فرماندهان بدین شرح است:

بخشی از جلسه ٢٥/١/١٣٦٥

احمد غلامپور: اگر تأمین بمو را برقرار کند، دیگر کل آن جبهه را محکم میکند.

خادمالحسینی: آقای ایزدی میگفت این (بیزل) را هم میگیرد (جلوتر از شاخشمیران می آید).

محمد پیشبه ار: سورن را هم میگیرد. احتمال دارد که بیاید بگیرد.

عزیز جعفری: سهبار به سورن حمله کرده است؟

خادمالحسینی: بله.

احمد غلامپور: برای سور می آید و اگر خیلی روداری کنیم، برای سورکوه هم می آید.

سورکوه را راحتتر می آید. برای اینکه ما جاده آن را هم وصل کردیم.[٢]

بخشی از جلسه ٢٧/١/١٣٦٥:

شمخانی: بحث دوم ما، آفند است که آفند اصلی باشد. همین حالا عراق شروع به گازدادن از شمالیترین نقطه [در مرز] کرده است، یعنی [زمین منطقه عملیاتی] والفجر٩ را گرفت، والفجر٤ را گرفت و دارد خودش را آماده میکند که ارتفاعات بلفت (منطقه نصر٧) را بگیرد. در سردشت تمرکز نیرو دارد، در سورن تجمع نیرو دارد، پایینتر که میآیید، روی مسلم بن عقیل عملیات انجام داد و گرفت، پایینتر منطقه محرم را گرفت و همین حالا

[١] ٦٤. سند شماره ١٢١٧/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: دفترچه ثبت جنگ راوی قرارگاه نیروی زمینی سپاه، مهدی انصاری، ٢٢/٢/١٣٦٥ تا ٣١/٢/١٣٦٥، صص ٤٥ و ٤٦.

[٢] ٦٥. سند شماره ٧٩٧/پن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: ادامه عملیات والفجر٨، (قرارگاه خاتمالانبیا(ص)، ٢٥/١/١٣٦٥، نوار شماره ١٩٠٢٨)، اسدالله احمدی، صص ٦ و ٧.