٢. در پایان جلسه امروز هیئت دولت، نخستوزیر در واکنش به حمله هوایی عراق به قطار مسافربری، اعلام کرد که حمله عراق بدون پاسخ نخواهد ماند. وی ردپای سازمان مجاهدین خلق (منافقین) را در جاسوسی و همکاری با رژیم عراق در این اقدام محرز دانست.

هیئت دولت عصر امروز، به ریاست میرحسین موسوی نخست وزیر، تشکیل جلسه داد. در این جلسه گزارشی از اوضاع مناطق فکه و پیچ انگیزه به هیئت دولت داده شد. به نوشته روزنامه جمهوری اسلامی در پایان جلسه نخستوزیر مواضع دولت را درارتباط اقدام عراق به بمباران قطار مسافربری اعلام کرد و گفت: این حمله وحشیانه بیپاسخ نخواهد ماند. جنایاتی از این نوع، نشان میدهد که حل مشکل جنگ تحمیلی جز با نابودی صدام و حزب بعث عفلقی عراق ممکن نیست. وی افزود: در اینگونه عملیاتها که مردم غیرنظامی و بیگناه شهید میشوند رد پای جاسوسی منافقین کاملاً پیداست و مطابق مدارکی که در دست دولت است منافقین که در اهداف خود دچار یأس شدهاند امروز، به صورت جاسوسان کثیف علیه مردم کشور خود با دشمن همکاری میکنند و لازم است وزارت اطلاعات، مردم را در جریان این اتحاد شوم منافقین با صدام و شاه حسین و سایر دول مرتجع منطقه قرار دهند.

میرحسین موسوی همچنین تأکید کرد که ایران، رژیم صدام را از این جنایت پشیمان خواهد کرد و در نقطهای که انتخاب میکند انتقام شهدای بیگناه را خواهد گرفت.[١]

٣. ستاد تبلیغات جنگ با صدور بیانیهای، ضمن محکومکردن حمله عراق به قطار مسافربری ایران، خواستار واکنش مجامع بین المللی به این جنایت شد.

در بخشی از بیانیه این ستاد آمده است: «حکام ناجوانمرد بغداد امروز، سلسله جنایت خود در طول پنج سال گذشته را کامل کردند. بعثیها در این مدت، مناطق مسکونی شهرهای ایران را بمباران [کرده] و به موشک بستند. سلاحهای شیمیایی را در صحنه جنگ به کار گرفتند. هواپیماهای مسافربری ما را سرنگون ساختند، راههای آبی تجاری را ناامن کردند. وسائط نقلیه مسافربری را هدف قرار دادند و در آخرین جنایت خود یک قطار مسافربری را که از اهواز عازم تهران بود بمباران کردند و جنایت عظیم دیگری مرتکب شدند. اینک بر همه جهانیان حجت تمام شده است. ... مردم مسلمان ایران اینک متحیرند که چه قدرتهایی بر سازمانهای بین المللی و مجامع جهانی مدعی دفاع از حقوق بشر، حاکمیت دارند که در مقابل این جنایت مهر سکوت بر لبان خود میزنند. آیا سلسله جنایات حکام بعثی در طول پنج سال گذشته، مدارک و مستندات آشکار و مبرهنی برای محکومیت این رژیم در مجامع بین المللی نیست. به نظر ما سکوت و مماشات بیش از این جایز نیست. اینک برعهده مجامع بین المللی مدعی دفاع از حقوق انسانهاست که در قبال اینهمه جنایت اقدام و از خود عکسالعمل نشان دهند.»[٢]

[١] ٥٢. روزنامه جمهوری اسلامی، ٢٥/٢/١٣٦٥، ص١٢.

[٢] ٥٣. همان، ص٢.