و ساعت ١٦:١٧، به ایستگاه هفتتپه رسید و طبق معمول همیشگی به مدت ٥ دقیقه توقف کرد. در همین ساعت، قطار هلالاحمر به ایستگاه مذکور رسید و قطار مسافربری به دلیل حرکت قطار هلالاحمر مدت زمان بیشتری در ایستگاه متوقف ماند. پس از حرکت قطار هلالاحمر ٣ الی ٤ فروند هواپیمای عراقی - که به احتمال قوی از منطقه فکه به سمت ایستگاه راه آهن هفتتپه هجوم آورده بودند - در دو نوبت ایستگاه را با شلیک ٥ راکت هدف قرار دادند که ٢ راکت به منازل مسکونی کارکنان راه آهن و ٢ راکت هم به سمت راست ایستگاه، یکی در ریل خط اول و کنار اولین واگن یک قطار اصابت کرد و منجر به خارجشدن این واگن از ریل و شهادت تعداد زیادی از مسافران آن شد و دیگری به سکوی کناری ریل برخورد کرد که ترکش و موج انفجار آن شیشههای قطار را شکست. راکت پنجم نیز بین خط دوم و سوم، کنار دیزل قطار اصابت کرد که براثر آن بخشی از ریل خط سوم جدا و پرتاب شد و خساراتی به دیزل وارد آمد. گفتنی است از حدود دو هفته قبل یک قطار حامل مهمات در این ایستگاه متوقف بود که در جریان حمله هوایی امروز براثر اصابت ترکش راکت به آن انفجار مهیبی رخ داد. در این گزارش آمار شهیدان حادثه ٧٧ نفر و مجروحان ١٣٠ تن تخمین زده شده است.[١]

[١] دفتر فرماندهی سپاه دوم نیروی زمینی سپاه پاسداران چند روز بعد در گزارشی درباره میزان خسارتها و تلفات این حمله نوشته است: براثر حمله هوایی عراق به یک قطار مسافربری که در ایستگاه هفت تپه توقف کرده بود تعداد ٥ واگن به طور صددرصد تخریب و به ٣ واگن خساراتی وارد شده است. براثر اصابت ترکش به قطار باری حامل مهمات خمپاره ٨١ میلیمتری و نارنجک تفنگی و گلوله توپ، تعداد ٤ واگن از قطار باربری منهدم و به ٢ واگن خساراتی وارد شد. در این حمله تعدادی از خانههای کارگران راه آهن که در نزدیکی ایستگاه بودند تخریب گردید و ٦٠ شهید و ٢٧٠ مجروح به جای ماند. [سند شماره ٣١٥٩٠٥ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از دفتر فرماندهی سپاه دوم نیروی زمینی به فرماندهی قرارگاه و یگانها، ٢٩/٢/١٣٦٥، ص٤] همچنین خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی گزارش داد که در میان شهدای این حادثه مادری را مشاهده کرده است که هنوز فرزند خردسالش را در آغوش دارد و تشخیص هویت این مادر به دلیل شدت جراحات به دشواری امکانپذیر است. براساس این گزارش اجساد متلاشیشده تعدادی زن و کودک در میان واگنهای سوخته این قطار مسافربری مشاهده می شد که تشخیص هویت آنها امکانپذیر نبود. شاهدان عینی این حادثه میگویند هنگام حمله هواپیماهای دشمن به این قطار، مادری را مشاهده کردند که به شدت مجروح شده بود، اما با نگرانی و هراس فرزند خردسال خود را که از ناحیه سر خونریزی شدیدی داشت در آغوش گرفته و به هر سو میدوید، اما فرزند خردسال وی لحظاتی بعد به شهادت رسید.[روزنامه کیهان، ٢٥/٢/١٣٦٥، ص٣]