اما برخی ناهماهنگیها مانع از اقدام جدی علیه دشمن شد. درحالیکه اگر دشمن کمی دیگر پیشروی میکرد ما ناچار بودیم تا منطقه برغازه عقب برویم. همان روز تعدادی از بچههای تیپ١٠ سیدالشهدا(ع) سپاه پاسداران رفتند و امکاناتی که نیروهای خودی در منطقه جا گذاشتند، به عقب آوردند. عبداللهی در ادامه افزود: «منطقه فکه در بین سایر مناطق در اولویت درجه ٢ قرار دارد. به خاطر اینکه فاصله دشمن با ما خیلی زیاد بوده، ولی اینطور هم نبوده که کسی به یگانهایی که به آن منطقه برای پدافند یا کارکردن رفتهاند نگفته باشد که این منطقه حساس است و تأکید شد که احتمال تک در آنجا همیشه است. ... ما در اینجا [فکه] خط محکمی داشتیم، ولی به نظرم مقاومتی صورت نگرفت. اگر ما در اینجا کوچکترین مقاومتی میکردیم، دشمن قادر نبود خط ما را بشکند. ... [درحالیکه] ما در جزیره مجنون با دشمن ٥٠ متر فاصله داریم در عرض دو دقیقه میتوانیم به هم برسیم. با توجه به حساسیت جزیره، چندبار تک شده، ولی با هوشیاری نیروهای سپاه و مقاومت آنها، دشمن قادر به پیشروی نشد. زیرا نیروها مقاومت میکنند، تلفات هم میدهند، اما اینطور نیست که تا دوتا شهید دادند، کل نیروها خط را تخلیه کنند. ما با تجربه میگوییم که دشمن روحیه ندارد. ما به عین دیدیم که هرجا دربرابر دشمن مقاومت کنی، دشمن قادر نبوده خط ما را بشکافد.»[١]

علی عبداللهی در پاسخ به گفته یکی از اعضای کمیته مجلس درمورد اینکه برخی فرماندهان گفتند ما احساس کردیم دشمن اینجا قصد فریب داشته است، توضیح داد: «البته اینها سازمانشان کامل نبود، ولی ١٥ دستگاه تانک و ٣٠ دستگاه نفربر از دست دادهاند. پس معلوم است بیش از این امکانات داشتهاند. ادواتشان کم بوده است، ولی یک گردان توپ داشتهاند. نیرویی که از دشمن به خط آنها زد ٣ تیپ بود، ولی به هرحال امکان مقاومت وجود داشت.»[٢]

١. بنا به پیشنهاد فرمانده سپاه سوم ارتش عراق به منظور بررسی و ارزیابی پیشرفت کار گشتیهای شناسایی و ایجاد تحرک در آنها، یک گردهمایی با شرکت افسران اطلاعات لشکر ساعت ١١ روز ١٥ اردیبهشت ١٣٦٥، در محل قرارگاه فرماندهی سپاه سوم تشکیل گردید. یکی از اسناد به دستآمده از ارتش عراق نامهای است که فرمانده لشکر٣٠ پیاده ارتش عراق برای فرمانده تیپ٢٣ درباره نتایج این بررسی ارسال کرده است.

در این نامه درباره ضعفهای فعالیتهای جاری نیروهای گشتی شناسایی ارتش عراق چنین آمده است: «با توجه به مواضع از قبل آمادهشده در جلو و مناطق واحدها، گشتیها برای اجرای مأموریتهای معمولی به آنجا رفته و روز دوم برمیگردند که فعالیت و کار آنها محدود، یکنواخت و بیتحرک بوده و در سطح مطلوب نمی باشد. در این مدت هیچگونه پیشرفتی که حاکیاز ابتکار و فعالیت افسران اطلاعات یا تیپها و گردانها باشد، مشاهده نشده بلکه

[١] ١٣. سند شماره ٢٥٧٧٢/پن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: جلسه بررسی تغییرات استراتژی نظامی عراق، (قرارگاه نیروی زمینی سپاه، ١٥/٢/١٣٦٥، نوار شماره١٩٧٦٨)، مهدی انصاری، صص ٧ و ٢٢ - ٢٠؛ و - سند شماره ١٢١٦/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: دفترچه ثبت جنگ راوی قرارگاه نیروی زمینی سپاه، مهدی انصاری، ١٢/٢/١٣٦٥ تا ٢٢/٢/١٣٦٥، صص ٣٨ و ٣٩.

[٢] ١٤. سند شماره ١٢١٦/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ٣٨ و ٣٩.