پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٤ - ١- امام حسين عليه السلام آموزگار دين مبين اسلام
نهاد، اينچنين بود:
وَإِلَى عَادٍ أَخَاهُمْ هُوداً قَالَ يَاقَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُم مِن إِلهٍ غَيْرُهُ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا مُفْتَرُونَ [١].
«و به سوى قوم عاد برادرشان هود را فرستاديم. گفت: اى قومِ من، خداوند را كه خدايى جز او نداريد، بپرستيد؛ شما جز قومى افترا زن نيستيد.»
و همين نيز، رسالت حضرت صالح عليه السلام بود:
وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحاً قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُم مِن إِلهٍ غَيْرُهُ... [٢].
«و به سوى قوم ثمود برادرشان صالح را فرستاديم. گفت: اى قومِ من، خداوند را كه خدايى جز او نداريد بپرستيد.»
همچنين رسالت ابراهيم بتشكن:
وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لِأَبِيهِ آزَرَ أَتَتَّخِذُ أَصْنَاماً آلِهَةً إِنِّي أَرَاكَ وَقَوْمَكَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ [٣].
«و چنين بود كه ابراهيم به پدرش آزر گفت: آيا بتان را به خدايى مىگيرى؟ من، تو و قومت را در گمراهى آشكار مىبينم.»
حضرت موسى عليه السلام نيز، سركشى فرعون را نپذيرفت و از او تبرى جست و اينگونه به او فرمود:
[١] - سوره هود، آيه ٥٠.
[٢] - سوره هود، آيه ٦١.
[٣] - سوره انعام، آيه ٧٤.