پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٢٧ - امام حسين عليه السلام كيست؟

و وجدانش، عشق به اللَّه بود. زيرا چنان با نماز و قرآن انس و الفت يافته بود كه گويى خويشتن را در برابر خداى رحمان مى‌بيند. به راستى سراسر وجودش، عرفان، پرهيزكارى و عشق ژرف به پروردگار بلند مرتبه بود.

در چارچوب شناخت امام حسين عليه السلام ناگزير بايد بر آن لحظه سرنوشت ساز زندگى شريف ابا عبداللَّه كه همان عاشوراست، توجّه بسيار مبذول بداريم. چرا كه آن، بازتاب همه ارزشهاى آسمانى و تاريخ تمامى پيامبران مى‌باشد. چنانكه بازتابى است از ميراث سيّدالشّهدا از حضرت آدم برگزيده خدا، نوح عليه السلام پير پيامبران، ابراهيم بت‌شكن، موسى هم سخن با خدا، عيسى روح خدا و پيامبر بزرگوارمان حضرت محمّد مصطفى صلى الله عليه و آله.

آرى، روز عاشورا همچون روز قيامت است. مانند هزار سال از سالهايى است كه شما مى‌شمريد؛ بلكه بيش از آن مى‌باشد. به همين خاطر زيارت كننده ضريح شريف او مى‌فرمايد:

«السَّلَامُ عَلَيْكَ يا وارِثَ آدَمَ صِفْوَةِ اللَّهِ».

«درود بر تو اى وارث آدم، برگزيده خدا.»

تا اينكه به اين عبارت زيارت شريف مى‌رسد:

السَّلَامُ عَلَيْكَ يا وارِثَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيٍّ وَلِيِّ اللَّهِ»

. «درود بر تو اى وارث امير المؤمنان على ولى خداوند.» [١]

امام حسين عليه السلام دوبار متولّد گشت. نخستين تولّد او در سوّم‌