پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٧٩ - ويرانى و سازندگى

سازندگى. براى روشن شدن اين مطلب مى‌گويم كه مثلًا اگر مى‌خواهيد ساختمان بزرگى را بنا سازيد، ناگزير بايد پيش از آن، ساختمان قديمى و كلنگى گذشته را ويران سازيد و زمين را هموار ساخته و پى ريزى نماييد. سپس آن ساختمان بزرگى را كه مى‌خواهيد، بنا سازيد. آيا اينگونه نيست؟

كربلا نيز سرزمين دو رسالت ويرانى و سازندگى بود. چرا كه امام حسين عليه السلام با اين دو رسالت پيش آمد، زيرا امام حسين عليه السلام يزيد، بنى‌اميّه و طاغوت را نفى نمود و فرمود:

«وَمِثْلِي لَايُبَايِعُ مِثْلَهُ...» [١]

«مثل من با چون اويى بيعت نخواهد كرد.» و

«هَيْهات مِنّا الذِّلَّة» [٢]

و اين همان ويرانى است. ويرانى سازه بنى‌اميّه و جاهليت فاسد.

هر جنبش ديگرى كه در راستاى همين هدف حركت مى‌كرد، ويرانگر طاغوت و رژيم اموى بود. امّا آيا هر جنبشى تنها براى ويرانى برپا مى‌گشت؟

صدالبتّه خير. بلكه در كنار اين ويرانى، سازندگى نيز وجود داشت و آن سازندگى يك نهضت و انقلاب نوين بود.

امام حسين عليه السلام بر هر دو بُعد تأكيد نمود. بر نفى ولايت يزيد و بر آرى گفتن به ولايت خداوند، ولايت رسول اكرم، على بن ابيطالب، امام حسن مجتبى، ولايت خود و فرزندان معصومش. در حقيقت‌