پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٢ - امام حسين عليه السلام نشانه خرد و احساس
«خداوند كجاست؟» فرمودند: «نزد دلشكستگان.» [١]
بنابراين مىبينيم كسى كه شعائر حسينى را برپا مىدارد، به انسانى پاك، طاهر و بىآلايش متحوّل مىگردد. چرا كه اين اشكها و ان قلب شكسته، وجودش را از گناهان شستشو داده و او را پاك نموده است. آرى، دل او با احساس و حماسه شستشو داده شده است.
اينك به نظر مىرسد راه، آشكار و روشن است. تا آنجا كه برپا دارنده شعائر حسينى به طور خواسته يا ناخواسته به قانون محاسبه نفس باز مىگردد. زيرا او به عظمت بىانتهاى امام حسين عليه السلام يقين دارد و از گذر تاريخ به آنچه امام حسين از دهش، ايثار و شجاعتى كه در همه دورانها بىنظير مىباشد، انجام داده است، آشنا مىباشد.
از اين رو مىبينى كه به نفس خويش بازمىگردد و آن را به خاطر كوتاهيهايى كه منجر به ارتكاب گناه و خود باختگى ناشى از مشكلات و گردنههاى زندگى شده است، سرزنش مىنمايد.
بدون ترديد، توبه عملى كه با اعتقاد استوار به ولايت امام حسين و اهلبيت پاكش همراه مىباشد، توبهاى است راستين و پذيرفته شده در نزد خداوند متعال.
بدينسان احساسات راستين اهمّيت بسيار بزرگى در زندگى يك انسان دارد. تا آنجا كه او را به حركت و پويايى وامىدارد و هدفها
[١] - بحارالانوار، ج ٧٠، ص ١٥٧: «سُئِلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: أَيْنَ اللَّهِ؟ فَقَالَ: عِنْدَ الْمُنْكَسِرَةُ قُلُوبُهُمْ».