پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٣١ - تقوى و پرهيزكارى شرط ولايت

است؛ و هر كسى كه از آموزه‌هاى اهل‌بيت عليهم السلام پيروى نكند، شايستگى برخوردارى از اين ولايت از او گرفته خواهد شد. زيرا خداوند متعال مى‌فرمايد:

ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذِينَ أَسَاءُوا السُّوءى‌ أَن كَذَّبُوا بِآيَاتِ اللَّهِ‌ [١].

«سپس سرانجام كسانى كه اعمال بد مرتكب شدند به جايى رسيد كه آيات خدا را تكذيب كردند.»

دروغ بستن به آيات الهى لازم نيست كه به طور مستقيم از گذر عدم اعتراف به آنها و يا آشكارا كفر ورزيدن به آيات الهى صورت گيرد بلكه، ممكن است رنگ عملى به خود بگيرد. به ديگر سخن اينكه، ممكن است از نظر گفتارى هيچ تكذيبى انجام نشود ولى انسان با رفتار خود از گذر ارتكاب گناهان و مهلكات و ترك تكاليف شرعى آيات الهى را تكذيب نمايد.

بنابراين كسى كه از فرمان خدا و رسولش و ائمّه اطهار عليهم السلام اطاعت نمى‌كند، شايسته است كه كافر بميرد و از ولايت خدا، رسول و ائمّه عليهم السلام نيز محروم گردد و اين است همان خسران و زيان آشكار.

امام جعفر صادق عليه السلام بارها به شيعيان خود چنين فرموده است:

«أَبْلِغْ مَوالِيْنا عَنّا السَّلَامَ وَاخْبِرْهُم أَنّا لَانُغْنِي عَنْهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً إِلَّا بِعَمَلٍ، وَإِنَّهُمْ لَنْ يَنَالُوا ولَايَتَنا إِلَّا بِعَمَلٍ أَوْ وَرَعٍ...» [٢]

. «سلام ما را به دوستدارانمان برسان و آنها را آگاه ساز كه نمى‌توانيم از