پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٠٦ - چرا امام حسين عليه السلام چراغ راه هدايت است
فرمان دهم و از بديها باز دارم.»
اين پيامى است كه با هر دستى نوشته نمىشود، بلكه تنها با خون سيّدالشّهدا، فرزندان و خون شيرخوارهاش نوشته شده است.
ما از انقلاب امام حسين عليه السلام و هر آنچه از ايثارگريهايش كه حتّى عزيزترينهايش را شامل مىشد، آموختيم كه زندگى آن است كه خداوند متعال براى انسان نوشته است؛ و نه آن حياتى كه انسان مجبور شود در برابر ستم پيشگان كرنش كند يا دست گدايى به سوى آنان دراز نمايد.
از اين رو پيروان امام حسين عليه السلام با الهام از آموزههاى مقدّس كربلا، در جنوب لبنان به پايدارى پرداختند و جرقه دفاع مقدّس در آنجا زده شد، تا آنجا كه جوانان انقلابى توانستند بدترين شكست را به نيروهاى صهيونيستى- كه ١٧ ارتش دولتهاى ديگر در پشت سر آن هستند- وارد سازند. آرى، مقاومت اسلامى در جنوب لبنان هزاران حماسه را براى تحقّق اين دستاورد بزرگ به ثمر رساندند، چنانكه با هر حماسهاى دل و انديشه انسان را به تمامى معنا تكان مىدادند.
همه اين حماسهها بدان باز مىگردد كه شيعيان امام حسين عليه السلام در جنوب لبنان آموزههايى جاودانى حسينى را به خوبى درك نمودند وبا خود پيمان بستند كه راه علىاكبر و حضرت قاسم- همانگونه كه تاريخ حماسه كربلا ذكر مىكند- را كه براى دنيا ارزشى قائل نبودند، پيش روى خود قرار دهند. چرا كه اين دو بزرگوار مىدانستند كه خطرهاى مهلكى دين را در برگرفته است و اگر در برابر ستم و سركشى قيام نكنند، هرگز زندگى ابدى سعادتمند را به چشم خود نخواهند ديد.