پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٤٠ - نفى غير خدا، سرآغاز ايمان است

امام حسين عليه السلام، آغاز راه به شمار آوردند.

امروزه ما يادبود ابا عبداللَّه را زنده مى‌داريم و به پيشواز ماه محرّم با هر آنچه از نسيمهاى الهى، فرصتهاى هدايت، احساسات جوشان، چشمان اشكبار و مجالس عزادارى به همراه دارد، مى‌رويم. برماست كه اين ماه را با سخنان مسؤوليت سازى كه بر مردم مسؤوليتهاى شرعى ايشان را تبيين مى‌نمايد، استقبال كنيم. چرا كه قرآن كريم مى‌فرمايد:

... إِنَّ اللَّهَ لَايُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى‌ يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ... [١].

« (امّا) خداوند سرنوشت هيچ قوم (و ملّتى) را تغيير نمى‌دهد مگر آنكه آنان آنچه را در خودشان است تغيير دهند...»

همچنين مى‌فرمايد:

وَأَن لَّيْسَ لِلْانسَانِ إِلَّا مَا سَعَى‌* وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَى‌ [٢].

«و اينكه براى انسان بهره‌اى جز سعى و كوشش او نيست* و اينكه تلاش او به زودى ديده مى‌شود.»

بنابراين همه در آن روز وحشتناك براى پاسخگويى به پروردگارشان مى‌ايستند و هيچ تفاوتى ميان بزرگ و كوچك، دانا و نادان، ثروتمند و فقير وجود ندارد. زيرا همگى مسؤوليّتهاى خويش را با خود حمل مى‌نمايند. پس تو مسؤولى، و من مسؤولم و همه ما مسؤول هستيم.