پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٠٤ - امام حسين عليه السلام و بيدارى تمدّنى

قرار دهيم، ناگزير بايد انديشمندان و سخنرانان گرامى به ايفاى نقش خويش در دگرگون ساختن نهضت كربلا از يك ميراث تاريخى به راهنماى عصر حاضر، و از احساساتى شورانگيز به حكمتى خردمندانه كه به واسطه شور احساسات روشن مى‌گردد، بپردازند.

همچنين بايد بر مشكلات روز و نتيجه‌گيرى بصيرتها ازآنها توجّه كامل مبذول بدارند. بدين‌سان مى‌توانند هرچه بهتر از ميراث آكنده ما از كرامات بهره جويند.

ج- در ايّام محرّم كه فرزندانمان با سنين مختلف به مراسم عزادارى و سخنرانى مى‌شتابند، برايشان پرسشهاى گوناگونى پيرامون امام حسين عليه السلام و يارانش پيش مى‌آيد و روحشان از احساسات بى‌آلايش شعله‌ور مى‌گردد. بنابراين محرّم بهترين فرصتى است براى رشد ارزشها در وجود ايشان و پايه‌ريزى روحيه ايمان و پرهيزكارى در روانشان. از اين رو فرد فرد ما مسؤول كشت نهالهاى معرفت در جوانانمان مى‌باشيم.

امروزه مادران بيش از پيش مسؤول تفسير حديث كربلاى حسينى و آموزه‌هاى ايمانى آن به فرزندانشان به ويژه خردسالها مى‌باشند. پدر نيز چنين وظيفه‌اى بر دوش دارد، به ويژه نسبت به فرزندان بزرگتر.

بدين‌سان همه انسانها بايد يكديگر را سفارش نمايند و آموزه‌هاى نهضت والاى حسينى را براى يكديگر نتيجه‌گيرى كنند.

امام حسين عليه السلام امام همه ما مى‌باشد. پس او را آموزگارى بزرگ، رهبرى عظيم و پدرى مهربان قرار دهيم؛ شايد كه با كشتى او نجات يابيم و با چراغش، هدايت گرديم. ان شاء اللَّه!