عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٩ - مسئله اول

ترجمه:

فرع‌

مكروه است ذبيحه را نخع كنند. [١]

و نيز مكروه است كه كارد را مقلوب قرار داده سپس بطرف بالا حركت دهند و بدين ترتيب حيوان را ذبح نمايند. [٢]

و همچنين پوست كندن حيوان قبل از اينكه بدنش سرد شود مكروه است.

مكروه است در هنگام ذبح سر حيوان را از بدنش از روى عمد جدا كنند.

و برخى از فقهاء آن را حرام مى‌دانند.

حيوانات قابل تذكيه‌

تذكيه تنها بر حيوانى كه طاهر العين است واقع مى‌شود به استثناى انسان و حشرات. و بر سگ و خوك ببه اجماع فقهاء واقع نمى‌گردد چنانچه بر آدمى نيز اگر چه كافر باشد تذكيه قابل وقوع نيست ولى در تكيه حشرات دو قول است.

الف: مشهور به عدم وقوع آن قائل هستند.

ب: برخى آنها را قابل تذكيه دانسته‌اند.

و ظاهرا حيوانات مسخ شده و سباع و درندگان قابل تذكيه مى‌باشند.

فصل سوّم: لواحق ذباحه‌

و در اين فصل چند مسئله ذكر مى‌كنيم:

مسئله اوّل‌

تذكيه ماهى خوراكى آن است كه آنرا زنده از آب بيرون بياورند.

[١] نخع اين است كه نخاع حيوان را پيش از مردن قطع نمايند.

نخاع عبارت است رشته سفيدى كه در وسط مهره‌هاى پشت از گردن تا بيخ دم كشيده شده است.

[٢] مقصود اين است كه لبه تيز كارد را به عكس به طرف بالا گرفته و آن را از زير لوله مرى به طرف بالا حركت دهند به طورى كه ابتداء لوله مرى و پس از آن حلقوم و دو رگ مزبور قطع شوند.