عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٢٩ - حد و عقوبت محارب

ترجمه:

طريق ثبوت محاربه‌

محاربه از دو طريق ثابت مى‌شود:

الف: آنكه دو مرد عادل به آن شهادت دهند.

ب: خود شخص اگر چه يك مرتبه باشد به آن اقرار نمايد مشروط به اين كه مقرّ كامل باشد.

فرع‌

اگر قطّاع الطريق و محاربين خود را به غافله‌اى زده و اموال ايشانرا به يغما بردند سپس برخى از ايشان به نفع بعضى ديگر شهادت دهند كه مالشان برده نشده است اين شهادت نافذ نيست زيرا شهود در معرض اتهام مى‌باشند.

حدّ و عقوبت محارب‌

حدّى كه براى محارب در شرع معيّن شده عبارت است از:

كشتن يا به دار آويختن يا بريدن دست راست و پاى چپ.

برخى از فقهاء فرموده‌اند:

عقوبات مذكور بر سبيل تخيير نبوده بلكه بر جهت استحقاق مى‌باشد به اين معنا:

اگر محارب قتل نفس كرده او را از باب قصاص يا به عنوان حدّ مى‌كشند.

و در صورتى كه مرتكب قتل نفس و اخذ مال شده باشد دست و پايش را برخلاف هم قطع نموده و پس از آن وى را به قتل مى‌رسانند و آنگاه جنازه‌اش را به دار مى‌آويزند.

و اگر تنها از مردم مال گرفته دست و پايش را بر خلاف هم بريده و بعد از آن شهر تبعيدش مى‌كنند.

و اگر بر ديگران جراحت وارد كرده و مال از كسى اخذ ننموده وى را قصاص كرده و در مقابل جراحتى كه وارد كرده او را مجروح مى‌سازند و سپس از شهر بيرونش مى‌نمايند.

و اگر تنها بر بيرون آوردن سلاح و اظهار آن اكتفاء كرده و بدين وسيله مردم را ترسانده لازم است فقط از شهر تبعيدش كنند نه غير آن.

فرع‌

اگر قبل از آنكه بر محارب دست بيابند وى توبه كند حدّ از او ساقط شده ولى حق آدمى كه در عهده‌اش مى‌باشد باقى است.