عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٣ - احكام غصب

ترجمه:

ض: اگر غاصب گوسفندى را كه غصب كرده به غير مالكش اطعام نمود مالك گوسفند هريك از غاصب و آكل را كه بخواهد مى‌تواند ضامن قرار دهد منتهى استقرار ضمان بر غاصب مى‌باشد.

غ: اگر غاصب مال مغصوب را با غيرش ممزوج نمود وى را وادار مى‌كنند كه آنها را در صورت امكان از هم جدا كند اگر چه اين كار مشقّت داشته باشد و اگر تميز دو مال از هم غير ممكن باشد در صورتى كه آن را با جنس پست‌تر از خودش ممزوج نموده باشد ضامن است كه مثل مال غصبى را به مالك بدهد.

اب: و اگر غاصب آن را با جنس پست‌تر ممزوج نكرده باشد با صاحب مال مغصوب شريك مى‌شود.

اج: هزينه تقسيم و جدا كردن مال غصبى از مال غاصب به عهده خود غاصب مى‌باشد.

اد: اگر غاصب حبّه‌اى را كه غصب كرده بكارد و آن سبز شود يا تخمى را كه بدون رضايت مالكش برداشته در زير حيوان نهاد و مبدّل به جوجه شد حكم آن است كه زرع و جوجه تعلّق به مالك يعنى مغصوب منه دارند.

اه: اگر غاصب مال غصبى را به غير شهر مالك برده باشد مكلّف است آن را به شهر وى بازگرداند و هزينه نقل بر عهده غاصب است.

او: اگر مالك به همان مكانى كه غاصب متاع را برده راضى بشود ردّ آن به مكان اوّل بر غاصب واجب نيست.

از: اگر غاصب با مالك در مبلغ قيمت اختلافشان شد حكم اين است كه غاصب قسم بخورد.

اح: و همچنين اگر مالك ادّعاء نمود كه در متاع غصبى صناعتى بوده كه قيمتش را افزون مى‌نمود و غاصب آن را از بين برده است و غاصب منكر آن باشد حق با غاصب بوده و مكلّف است قسم بخورد.

اط: و همچنين غاصب اگر ادّعاى تلف نمود بايد قسم بخورد. [١]

[١] صورت نزاع چنين است كه مالك ادّعا مى‌كند مال باقى است ولى غاصب آن را انكار كرده و مى‌گويد تلف شده است.