عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٦٧ - اول ديه جنين

ترجمه:

فرع‌

اگر جنين به صورت علقه در آمده باشد و جانى آن را تباه كند چهل دينار در ذمّه‌اش مى‌آيد.

و اگر به شكل مضغه باشد شصت دينار به عهده‌اش مى‌آيد.

و اگر در جنين استخوان باشد هشتاد دينار بايد بپردازد.

و اگر خلقت جنين تمام و كامل شده ولى هنوز در آن روح دميده نشده باشد و جانى آن را ضايع كند صد دينار بايد بپردازد اعم از آنكه جنين مذكر بوده يا مؤنث باشد.

فرع‌

اگر جنين ذمّى باشد بر جانى لازم است هشتاد درهم بدهد.

و اگر مملوك باشد يك دهم قيمت مادرش را كه مملوكه هست بايد بدهد و به پدرش كه حراست التفاتى نمى‌باشد.

لازم به تذكّر است كه در تباه كردن جنين و قتل آن كفّاره‌اى به عهده جانى نمى‌باشد.

فرع‌

اگر در جنين روح دميده شده باشد و سپس جانى آن را مورد جنايت قرار دهد و از بين ببرد در صورتى كه مذكّر بوده باشد ديه كامل به عهده‌اش آمده و اگر مؤنث باشد نصف ديه را بايد بدهد و در فرضى كه از حيث تذكير و تأنيث مشتبه الحال بوده و معلوم نباشد ديه مذكّر و مؤنث به عهده‌اش مى‌آيد.

و حصول اشتباه به اين است كه زن فوت كرده و فرزندى كه در شكمش هست نيز با او فوت كند و بيرون نيامده تا با رؤيت به مذكر و مؤنث بودنش پى برده باشيم.

البته قطع و يقين داريم كه قبلا زنده بوده و اكنون كه مادرش مرده او نيز فوت كرده است.

فرع‌

تنها در صورتى كه جانى مباشرت در قتل جنينى كه روح در آن دميده شده داشته باشد كفّاره بر او واجب مى‌گردد و در جنايت بر اعضاء و وارد نمودن جراحات بر آن بالنسبة ديه ثابت مى‌گردد.