عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٥١ - حكم دفاع از جان و مال و ناموس

ترجمه:

اگر شخصى با همسر يا كنيز يا غلام خود كسى را بيابد كه بر ايشان دست يافته بدون اينكه در حال جماع باشد مى‌تواند وى را دفع نمايد.

و اگر دفع منجر به كشته شدن شود خونش هدر است.

و اگر شخص ديگرى را كه در منزلش مى‌باشد بكشد و ادّعاء نمايد كه وى اراده جان يا مال من را داشت پس بايد شاهد و بيّنه براى ادّعايش اقامه كند و شاهد بايد شهادت دهد كه شخص داخل در منزل با شمشير برهنه بطرف صاحب منزل حمله برده است.

فرع‌

اگر كسى بر عورت جماعتى اطّلاع يافت پس ايشان مى‌توانند وى را زجر نموده و از آن كار بازش دارند پس اگر از انزجار امتناع ورزيد لذا او را با سنگ و امثال آن منزجر نمودند و اگر در نتيجه اصابت سنگ‌ها مرد خونش هدر است.

فرع‌

امّا رحم فقط بايد نهى شود و زدن ريگ و سنگ و امثال اينها به وى جائز نمى‌باشد مگر آنكه منظور اليه زنى باشد كه برهنه و عريان بوده و ناظر به ديدن او اصرار بورزد كه در اين جا اگر چه ناظر رحم باشد مع ذلك زجرش با رمى سنگ و امثال آن جائز مى‌گردد.

فرع‌

دابّه و حيوانى كه به شخص حمله نموده دفعش جائز است و اگر به واسطه دفاع تلف گردد ضمانى بر دافع نمى‌باشد.

فرع‌

اگر ولىّ طفل او را ادب نمود يا شوهرى همسرش را تأديب كرد و اين امر منجر به قتل اين دو شد بنابر قولى ديه ايشان را ضامن است و از مال خودش بايد بپردازد.

فرع‌

اگر كسى دست ديگرى را گاز گرفت و صاحب دست آن را از بين دندان‌هاى گازگيرنده كشيد و در نتيجه دندانهاى او ريخت، ريختن آنها قدر مى‌باشد.

و جائز است شخص گار گرفته شده با دست و وارد كردن جراحت خود را از چنگ گارگيرنده نجات دهد و اگر با آنها نشد مى‌تواند از كارد و خنجر استفاده كند و حتى الامكان در دفع گيرنده گاز بر امر سهل‌تر اكتفاء نمايد.