عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٠٧ - ضابطه و قاعده كلى براى بيان عمد و خطاء محض و شبه عمد

ترجمه:

بنابراين آنچه را كه طبيب بواسطه معالجه‌اش تلف نمايد ضامن بوده كه از مال خودش بايد بپردازد اگر چه در وقت معالجه احتياط و اجتهاد نموده و از مريض نيز اذن گرفته باشد.

فرع‌

اگر مريض طبيب را برى‌ء الذمّه قرار دهد اقرب آن است كه ابراء صحيح مى‌باشد.

فرع‌

كسى كه در خواب به ديگرى جنايتى وارد آورد ضامن بوده و عوض جنايتش را از مال عاقله بايد بپردازد.

ولى برخى از فقهاء فرموده‌اند:

عوض جنايت را بايد از مال خودش بدهد.

فرع‌

كسى كه متاعى را به دوش دارد اگر به واسطه آن به انسانى مصيبتى وارد نمايد ضامن آن بوده لذا غرامتش را بايد از مال خويش بپردازد.

فرع‌

و همچنين شوهرى كه در وقت مواقعه همسرش را در سختى قرار داده و با خشونت و درشتى با وى نزديكى كند يا در وقت عمل او را چنان بفشارد كه منجر به تلف شدنش گردد ضامن مى‌باشد و ديه او را از مال خودش بايد بپردازد.

فرع‌

كسى كه بر سر كودك يا ديوانه و يا مريض و يا شخص سالمى كه غافل است فرياد بكشد بنحوى كه منجر به مرگ ايشان گردد ديه ايشان را از مال خودش بايد بپردازد.

ولى برخى از فقهاء فرموده‌اند:

ديه را عاقله وى بايد بپردازد.