عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤١ - علامت سگ تعليم داده شده

ترجمه:

و نيز شرط است كه مرسل و فرستنده سگ تعليم داده شده مسلمان يا در حكم آن باشد.

و همچنين شرط است كه مرسل سگ را فقط براى صيد بفرستد.

و نيز شرط است كه صيد در حالى كه حيات مستقره دارد از نظر مرسل و فرستنده سگ (صيّاد) غائب نشود.

فرع‌

صيدى را كه شمشير و نيزه و تير و هرچه در آن نصل‌ [١] باشد بكشد يا قتل آن به معراض‌ [٢] و آلتى شبيه به آن بوده باشد حلال است مشروط به اينكه آلات مذكور در گوشت حيوان فرو رفته و آن را پاره كنند و خلاصه آنكه:

اگر صيّاد، صيد را با شمشير و نيزه و ديگر آلات مذكور بكشد در صورتى كه آلت در گوشت حيوان فرو رفته و آن را بشكافد و همين امر منجر به كشته شدن حيوان گردد، صيد مزبو حلال بوده و قابل تناول و خوردن مى‌باشد.

تذكّر

آنچه در قتل صيد با آلات مذكور اعتبار كرديم در صورتى موجب حلال بودن صيد است كه سه شرط ديگر به شرح ذيل حاصل باشد:

الف: آنكه صيّاد بسم اللّه گفته باشد.

ب: قصد صيّاد از پرتاب تير يا زدن شمشير صيد باشد.

ج: صيّاد مسلمان باشد.

فرع‌

اگر در قتل حيوان دو آلت كه يكى به مسلمان و ديگرى اختصاص به كافر دارد مشترك بودند حيوان مقتول حلال نيست مگر بدانيم كشته شدن حيوان مستند به جراحتى است كه از ناحيه آلتى كه به مسلمان اختصاص دارد پيدا شده يا سگى كه مال مسلمان بوده آنرا كشته است.

[١] نصل عبارت است از پيكان يعنى سر تير كه نوعا آن را از فلز تعبيه مى‌كردند.

[٢] معراض بر وزن مقراض و آن به تيرى گويند كه دو طرفش تيز و وسط آن ضخيم مى‌باشد.