عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٣ - فصل دوم سخن در اطراف ذبح شرط در ذابح

ترجمه:

فرع‌

صيد با آلت غصبى حرام است ولى اگر صيّاد به اين امر اقدام نمود حيوان صيد شده حرام نبوده بلكه بر عهده وى آن است كه اجرت آلت را به صاحبش ردّ كند.

فرع‌

بر صيّاد واجب است محلّ گزيدن سگ را آب بكشد.

فرع‌

اگر صيّاد كه با تير يا سگ صيدى را مجروح ساخته آن را در وقتى درك كند و زمانى بالاى سرش برسد كه حياتش مستقرّه باشد واجب است تذكيه‌اش كند و در غير اين صورت اگر زمان براى ذبح آن وسيع بوده و صيّاد آن را ذبح نكرد تا حيوان مرد حرام مى‌باشد.

فصل دوّم: سخن در اطراف ذبح شرط در ذابح‌

شرط است كه ذابح مسلمان يا در حكم مسلمان باشد. [١]

تذكّر

در حليت ذبيحه شرط نيست كه ذابح مؤمن يعنى شيعه دوازده امامى باشد بلكه ذبيحه غير شيعه نيز حلال است مشروط به اينكه به حدّ ناصبى بودن نرسيده باشد. [٢]

فرع‌

ذبيحه زن مسلمان و خواجه و طفل مميّز و جنب و زن حائض جملگى حلال مى‌باشد.

[١] مقصود از (حكم مسلمان) طفل مميّز مسلمين مى‌باشد.

[٢] ناصبى كسانى هستند كه نصب عداوت اهل بيت عليها السّلام را مى‌نمايند لذا ذبيحه ايشان حلال نيست چه آنكه اين گروه از مسلمين در پاره‌اى از احكام همچون كفّار مى‌باشند.