عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٧ - واجبات در ذبيحه

ترجمه:

٥- امر پنجم از امورى كه در ذبيحه معتبر است اين كه بايد اعضاء چهارگانه حيوان قطع و بريده شوند و آن چهار عضو عبارتند از:

الف: لوله مرى كه مجراى طعام بوده.

ب: حلقوم كه راه نفس كشيدن مى‌باشد.

ج: ودجان يعنى دو رگى كه حلقوم را در بين خود گرفته‌اند.

تنبيه‌

در حيوانى كه نحر مى‌شود زدن نيزه در گودى گلويش كفايت مى‌كند.

٦- امر ششم از امورى كه در ذبيحه معتبر است اينكه حيوان پس از ذبح يا نحر شدن يا بايد حركت كند و يا به مقدار معتدل از آن خون خارج شود.

فرع‌

اگر معلوم باشد كه حيات حيوان مستقر نيست حرام مى‌باشد.

٧- امر هفتم از امورى كه در ذبيحه شرط است اينكه ذابح حركات ذبح را پشت سر هم انجام دهد تا كامل شود و تفرقه اندك مضرّ نيست.

فرع‌

مستحب است شتر را وقتى نحر مى‌كنند دو دستش را تا اباط و زير شانه‌هاى حيوان بهم بسته و پاهايش را رها و آزاد بگذارند.

فرع‌

مستحب است در وقت ذبح دو دست گاو و دو پايش را بسته و دمش را آزاد بگذارند و در ذبح گوسفند مستحب است دو دست و يك پايش را بسته و پاى ديگرش را آزاد گذارده و پشم و موى و كركش را نگاه داشته تا بدن حيوان سرد شود. فرع‌

مستح است پرنده را ذبح نموده و پس از آن رهايش كنند.