عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٧٥

ترجمه:

فرع‌

بواسطه كشتن كودك و ديوانه كفاره لازم مى‌شود ولى به قتل رساندن كافر موجب آن نيست.

فرع‌

كسانى كه در قتل شخصى با هم مشترك باشند بر هريك كفّاره جداگانه‌اى واجب است اگر چه تعداد ايشان زياد باشد.

و اگر قاتل پيش از آنكه كفّاره قتل عمد را بپردازد ديگرى او را كشت حكم آن است كه كفّارات سه‌گانه‌ [١] را از مالش اخراج مى‌نمايند.

چهارم جنايت بر حيوان‌

فرع‌

كسى كه حيوان قابل تذكيه را به واسطه تذكيه نمودن تلف كند بر عهده‌اش ارش حيوان ثابت مى‌گردد و على الاقرب مالك حق ندارد حيوان را به متلف داده و قيمتش را از وى مطالبه كند.

ولى اگر بدون تذكيه آن را اتلاف نمايد قيمت يوم الاتلاف بر عهده‌اش مى‌آيد مشروط به اينكه غاصب نباشد. البته آنچه از ميته كه داراى ارزش مى‌باشد از قيمتى كه متلف بمالك مى‌دهد كاسته مى‌شود.

فرع‌

اگر حيوان بواسطه فعلى كه از شخص صادر شده معيوب شود ارش آن را به مالكش بايد بدهد.

فرع‌

اگر شخصى حيوانى را اتلاف كند كه قابل تذكيه نمى‌باشد تفصيل آن چنين است:

در اتلاف سگ شكارى چهل درهم و در سگ گلّه يك قوچ به عهده متلف و جانى مى‌آيد.

بعضى فرموده‌اند:

در آن بيست درهم مى‌باشد.

و در سگ باغ بيست درهم و در سگ مزرعه يك پيمانه از طعام ثابت است.

و براى غير اين سگ‌ها تقدير و اندازه‌اى وجود ندارد چنانچه بر قاتل آن ضمانى نمى‌باشد.

[١] مقصود اطعام شصت فقير و صيام شصت روز و اعتاق عيد مى‌باشد.