عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٧ - دو شرط ديگر براى صحت اجاره

ترجمه:

بقيه احكام اجاره‌

ف: اجير خاص نبايد براى غير مستأجر كار نمايد [١] ولى اجير مطلق مى‌تواند براى غير مستأجر كار كند [٢] .

ص: زمانى كه مستأجر عين مستأجره را قبض نمود و سپس مدّتى كه بتواند در آن از عين قبض شده انتفاع ببرد منقضى شود اجرت به عهده‌اش مستقر و ثابت مى‌گردد.

دو شرط ديگر براى صحّت اجاره‌

٣- لازم است منفعت عين مستأجره حلال و مباح باشد، بنابراين اگر شخص را اجير كنند تا كفر يا غناء تعليم نموده و يا مسكر و خمر را به مكانى حمل نمايد اجاره‌اش باطل است.

٤- واجب است كه عين را بتوان تسليم نمود، بنابراين اجاره دادن مملوك فرارى كه بر تسليمش قدرت نيست صحيح نمى‌باشد ولى اگر با آن ضميمه‌اى را كه ماليّت داشته باشد همراه كنند ممكنست بگوئيم اجاره مزبور جايز و صحيح است.

ق: اگر مانعى از انتفاع بردن عين مستأجره در جهتى كه عين را به منظور آن اجاره كرده‌اند عارض شود در صورتى كه منع قبل از قبض باشد مستأجر حق فسخ دارد و اگر بعد از آن عارض گردد يا تلف است و يا غصب مى‌باشد:

اگر مانع تلف باشد اجاره باطل مى‌گردد و به فرضى كه غصب باشد اجاره باطل نمى‌شود بلكه مستأجر بايد به غاصب رجوع كرده و اجرة المثل منفعت از دست رفته را از وى بستاند.

[١] اجير خاص كسى است كه مستأجر وى را براى مدّت معينى گماشته تا خودش مباشرتا كارى را انجام دهد.

[٢] اجير مطلق كسى است كه جهت انام عملى اجير شده اعم از آنكه خودش مباشرتا آن عمل را انجام داده يا ديگرى را وادار به آن نمايد.