عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٩ - ب شرايط وصى

ترجمه:

و: حاكم شرعى مى‌تواند دو وصى را بر توافق و سازش با هم مجبور و ملزم كند، بنابراين اگر جمع آن دو بر يك رأى و توافقشان با هم ممكن نشد وى مى‌تواند آن دو را به دو نفر ديگر تبديل نمايد.

ز: دو وصى حق ندارند كه مال را بين خود تقسيم نموده و هريك در حصيه‌اى كه بوى واگذار شده تصرف كنند.

ح: اگر موصى شرط كرده باشد كه هريك از دو وصى به طور انفراد و مستقل كار كنند در اينكه بتوانند اجتماعا و با معيّت هم در امور وارد شوند تأمل و نظر است باين معنا كه در آن دو احتمال مى‌باشد.

ط: اگر موصى دو وصى را از اجتماع و اشتراك با هم نهى و زجر نمود حتما لازم است كه از نهى وى متابعت كرده و با هم شركت نكنند.

ى: اگر موصى انفراد و اجتماع را براى دو وصى تجويز نمود آن چه انجام بدهند ممضى و صحيح مى‌باشد، بنابراين اگر مال موصى را بين خود تقسيم كرده و هركدام در حصه‌اى كه به او داده شده تصرف كنند تصرفشان باين نحو جائز و مشروع مى‌باشد.

ك: اگر براى حاكم معلوم شد كه وصىّ از كارى كه به وى محوّل شده عاجز مى‌باشد بر وى لازم است شخصى را به عنوان مدد و كمك به وى ضميمه نمايد.

ل: اگر وصى خيانت كند بر حاكم است كه او را عزل نموده وديگرى را بجاى وى نصب كند.

م: جائزاست كه وصى طلب و دينى را كه از موصى مى‌خواهد از آن چه در دستش هست استيفاء كرده و بردارد.

ن: و همچنين بر وصى جائز است ديونى را كه ميّت به عهده‌اش مانده و علم به بقاء آنها دارد بپردازد.