عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨١ - فصل دوم متعلق وصيت و احكام آن

ترجمه:

ف: در وصيّت به شمشير « جفن » و غلافش و به صندوق جامه‌هائى كه در آن است و به كشتى امتعه‌اى كه در آن گذارده‌اند داخل مى‌باشد مگر آنكه قرينه‌اى بر خلاف آن نصب كنند.

ص: اگر بدنبال وصيّت امرى كه با آن ضد بوده درآورند حكم اين است كه به اخير بايد عمل شود.

ق: اگر موصى در وصيت‌نامه‌اش اظهار كند بنده مؤمن را آزاد نمايند بر ورثه واجب است و اگر بنده مؤمن پيدا نكردند عبدى را آزاد كنند كه معروف به ناصبى بودن نباشد.

ر: اگر وارث بنده‌اى را مؤمن پنداشت همين مقدار كفايت كرده اگر چه بعدا خلافش ظاهر شود.

ش: اگر موصى وصيت كند كه با مال معيّنى بنده‌اى را آزاد كنند بر وارث واجب و لازم است و اگر اين امر ممكن نبود مگر به قيمتى كمتر از آنچه موصى تعيين نموده بر وارث لازم است بنده را با آن ثمن خريده و آزاد كند سپس باقيمانده از مال موصى به را به او بدهد.