عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٤٣ - فصل چهارم پارهاى ديگر از احكام طلاق
ترجمه:
ه: زنى كه طلاق بائن داده شده نفقهاش بر مطلق واجب نيست مگر آنكه حامله باشد.
عناوين الاحكام (ترجمه و شرح متن لمعه) ؛ ج٣ ؛ ص٢٤٣
اگر منزل و مسكنى كه زن در آن طلاق داده شده است منهدم شد يا عاريه بود و مالكش در آن رجوع كرده و مسكن را تحويل گرفت يا اجارهاى بود و مدّت اجارهاش بسر آمد بر مطلّق واجب است زن را به منزلى ديگر كه با حال وى مناسب است ببرد.
ز: و همچنين است اگر زن در منزلى كه مناسب با حالش نيست طلاق داده شده باشد كه در اينجا بر مطلّق لازم است وى را به منزل مناسب انتقال دهد.
ح: اگر مطلّق فوت كرد و خانهاى كه زن در آن طلاق داده شده به ارث به جماعتى از بازماندگان مطلّق رسيد حكم آن است كه ايشان تا زمان انقضاء عدّه حق تقسيم خانه را ندارند.
ط: حكمى كه در ارتباط با مسكن گفته شد و اظهار نموديم اگر مطلّق فوت شود ورّاق قبل از انقضاء حق تقسيم نمودن مسكن را ندارند در جائى است كه زن مطلّقه حامله باشد و قائل شويم كه براى حامل با فوت مطلّق حق سكنا مىباشد و اگر مطلّقه حامل نباشد پس از فوت مطلق ورّاث مىتوانند خانه مسكونى را تقسيم نمايند.
ى: زنى كه شوهرش وى را طلاق داده اگر شوهر حاضر باشد بر زن لازم است از همان زمان كه طلاق واقع شد و سبب براى نگاه داشتن عدّه در خارج تحقق يافت شروع به عدّه كند و زنى كه شوهرش غائب است وقتى خبر مرگ شوهرش بوى رسيد از زمان خبر بر او لازمست كه عدّه وفات نگاه دارد اگر چه فوتش بسيار جلوتر واقع شده باشد.
ك: اگر مردى كه از همسرش غائب است وى را در غيبت او طلاق داد بر زن لازم است ابتداء عدّه را از زمان وقوع طلاق حساب كند.