عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٤٩ - فصل چهارم نكاح متعه

ترجمه:

مسئله نوزدهم‌

مكروه است شخص، قابله‌اى را كه او را تربيت نموده براى خود عقد كند.

و نيز مكروه است شخص دختر همسرش را كه پس از مفارقت از وى متولّد شده به ازدواج پسر خويش درآورد. امّا اگر زوجه شخص دختر مزوّجه را پيش از تزويجش با زوج زائيده باشد كراهتى در تزويج دختر با پسر زوج نمى‌باشد.

و همچنين مكروه است شخص وقتى مادرش از پدر وى طلاق گرفت و با مردى كه همسر ديگر دارد ازدواج نمود و سپس رقيب مادر از شوهرش طلاق گرفت او با اين زن ازدواج كند.

مسئله بيستم‌

نكاح شغار باطل بوده و ان اين است كه:

هر يك از دو ولىّ با مولّى عليه ديگرى ازدواج نموده باين نحو كه مهريه هركدام استمتاع بردن از ديگرى باشد مثلا: زيد دخترش را به ازدواج عمرو در مى‌آورد در مقابل اينكه عمرو نيز صبيه‌اش را به همسرى وى مى‌دهند و مهريّه هركدام از دختران ازدواج با ديگرى است.

فصل چهارم: نكاح متعه‌

خلافى بين علماء شيعه نيست كه اين قسم از نكاح مشروع بوده و قرآن كريم نيز به آن تصريح فرموده است: [١]

نسخ جواز اين قسم از نكاح از نظر ما ثابت نيست.

چنانچه تحريم نمودن برخى از صحابه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله متعه را تشريع بوده و به عقيده ما امر مردودى مى‌باشد.

[١] مقصود آيه (٢٤) از سوره نساء مى‌باشد كه مى‌فرمايد:

فما استمتعتم به منهنّ فاتوهنّ اجورهنّ‌ .