ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٢٣٢ - بحث روايتى(رواياتى در باره تبع ، شفاعت و )

و نيز در همان كتاب آمده كه: وليد بن صبيح از امام صادق (ع) روايت كرده كه فرمود: تبع به اوس و خزرج گفت شما در اين سرزمين منزل كنيد تا شايد ظهور اين پيامبر را درك كنيد، من نيز اگر درك كنم به خدمتش درمى‌آيم و با او خروج مى‌كنم‌[١].

و در الدر المنثور است كه ابو نعيم- در كتاب دلائل- از عبد اللَّه بن سلام روايت كرده كه گفت: تبع از دنيا نرفت تا آنكه نبوت رسول خدا ٦ را تصديق كرد، چون يهوديان (كه از شام به مدينه آمده بودند، و بدانجا مهاجرت كرده بودند، تا ظهور آن جناب را درك كنند) جريان نبوت آن جناب را به وى گفته بودند[٢].

مؤلف: اخبار در داستان تبع بسيار زياد است، و در بعضى از آنها آمده: او اولين كسى بود كه براى كعبه پوششى درست كرد.

و در كافى به سند خود از زيد شحام روايت كرده كه گفت: امام صادق (ع) در شب جمعه‌اى كه در خدمتش به راهى مى‌رفتيم به من فرمود: امشب شب جمعه است، قرآنى بخوان. من اين آيه را خواندم:(إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقاتُهُمْ أَجْمَعِينَ يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ). حضرت صادق (ع) فرمود:

به خدا سوگند استثناء شدگان ماييم كه به درد مردم مى‌خوريم‌[٣].

مؤلف: اين روايت به مساله شفاعت اشاره مى‌كند و معلوم است كه مستثنا منه را مولاى اولى گرفته است.

و در تفسير قمى آمده كه: قرآن سپس فرموده‌(إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ طَعامُ الْأَثِيمِ) و اين آيه در باره ابو جهل بن هشام نازل شده. و امام در باره جمله كالمهل فرموده: يعنى مس ذوب شده.(يَغْلِي فِي الْبُطُونِ كَغَلْيِ الْحَمِيمِ) يعنى مانند آبى كه در نهايت درجه جوشش و غليان است‌[٤].

مؤلف: از طرق اهل سنت نيز رواياتى رسيده كه مؤيد اين معنا است كه آيه شريفه در باره ابو جهل نازل شده است‌[٥].

[١] مجمع البيان، ج ٩، ص ٩٦.

[٢] الدر المنثور، ج ٦، ص ٣٠٢.

[٣] اصول كافى، ج ١، ص ٤٢٣.

[٤] تفسير قمى، ج ٢، ص ٢٩٢.

[٥] الدر المنثور، ج ٦، ص ٣٢.