و در الدر المنثور است كه خرائطى- در كتاب مساوى الاخلاق- از على بن ابى طالب روايت آورده كه در تفسير جمله (وَ فِي أَنْفُسِكُمْ أَ فَلا تُبْصِرُونَ‌) فرموده: آيتى كه خدا در خود انسان قرار داده مجراى بول و غائط است‌[٢].

مؤلف: اين روايت مانند دو روايت قبلى در مقام بيان مصداقى از راه‌هاى معرفت است، نه اينكه آيت نفسى تنها اينها باشند.

و نيز در آن كتاب آمده كه ابن نقور و ديلمى از على (ع) از رسول خدا ٦ روايت آورده كه در ذيل آيه‌(وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُونَ) فرموده:

منظور از اين رزق كه در آسمان است، باران مى‌باشد[٣].

مؤلف: نظير اين روايت را قمى هم در تفسير خود بدون ذكر سند و بدون ذكر نام امام نقل كرده‌[٤] و در ارشاد مفيد از على (ع) روايت آمده، كه در ضمن حديثى فرمود: به طلب رزق برخيزيد، كه رزق تنها براى طالب رزق ضمانت شده‌[٥].

و در كتاب توحيد به سند خود از ابى البخترى روايت كرده كه گفت: جعفر بن محمد از پدرش از جدش از على بن ابى طالب (ع) برايم حديث كرد كه فرمود: رسول خدا ٦ فرمود: يا على به درستى كه يقين اين است كه احدى را با خشم خدا خشنود نسازى، و احدى را به سبب آنچه خدا به تو داده نستايى، و احدى را به سبب آنچه كه خدا به تو نداده مذمت نكنى، كه رزق نه با حرص حريص به دست مى‌آيد، و نه كراهت اكراه كننده مى‌تواند آن را برگرداند ...[٦].

و در مجمع البيان در ذيل جمله‌(فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ) گفته: بعضى گفته‌اند:

يعنى با جماعتى آمد نقل از امام صادق (ع)[٧].

و در الدر المنثور است كه فاريابى و ابن منذر از على بن ابى طالب (ع) روايت كرده‌اند كه فرمود ريح عقيم عبارت است از[٨] نكباء[٩].

[١] نور الثقلين، ج ٥، ص ١٢٤ نقل از خصال.

[٢] ( ٢ و ٣) الدر المنثور، ج ٦، ص ١١٤.

[٣] ( ٢ و ٣) الدر المنثور، ج ٦، ص ١١٤.

[٤] تفسير قمى، ج ٢، ص ٣٣٠.

[٥] نور الثقلين، ج ٥، ص ١٢٥، به نقل از ارشاد.

[٦] توحيد صدوق، ص ٣٧٥، ح ٢٠.

[٧] مجمع البيان، ج ٩، ص ١٥٧.

[٨] الدر المنثور، ج ٦، ص ١١٥.

[٩] نكباء بادى است كه از جهت وزش بادهاى چهارگانه منحرف شود و ميان دو باد وزد و آن باعث هلاكت مواشى است.( لغتنامه دهخدا).