ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٢٦٨ - روايتى در مورد تقسيم امت محمد

و در تفسير قمى در ذيل جمله‌(إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ) آمده كه امام فرمود: يعنى در شدائد صبر مى‌كنند، و در روز راحتى اعمال صالح انجام مى‌دهند.[١]

[روايتى در مورد تقسيم امت محمد ٦ در روز قيامت به سه دسته و حبط اعمال دو دسته از آنان‌]

و در الدر المنثور در ذيل آيه‌(مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا) آمده كه بيهقى در كتاب الشعب از انس روايت كرده كه گفت: رسول خدا ٦ فرمود: وقتى قيامت بپا شود امت من سه طائفه خواهند شد: ١- فرقه‌اى كه خداى تعالى را به خلوص عبادت مى‌كرده‌اند ٢- فرقه‌اى كه خداى تعالى را به رياء بندگى مى‌كرده‌اند ٣- فرقه‌اى كه خدا را عبادت مى‌كردند تا به سودى دنيوى برسند. خداى تعالى به آنكه به منظور دنيا خدا را عبادت مى‌كرد مى‌فرمايد: تو را به عزت و جلال خودم سوگند مى‌دهم بگو كه در عبادتت چه منظور داشتى؟ در پاسخ مى‌گويد: منظورم دنيا بود. خطاب مى‌رسد لا جرم آنچه از راه عبادت جمع كردى برايت سودى ندارد و به سوى آن برنخواهى گشت، او را به سوى آتش ببريد.

و به آنكه عبادت خدا را ريايى انجام داده است مى‌فرمايد: تو را به عزت و جلال خود سوگند مى‌دهم بگو كه از عبادت من چه منظورى داشتى؟ مى‌گويد: منظورم خودنمايى بود. پس خطاب مى‌رسد هر عبادتى كه مى‌كردى و با آن خودنمايى مى‌نمودى به درگاه ما نرسيده در نتيجه آن عبادت، امروز سودى به حالت ندارد، او را به سوى آتش ببريد.

و به آنكه عبادت خدا را به خلوص انجام مى‌داده خطاب مى‌رسد: تو را به عزت و جلالم سوگند، بگو كه به چه منظورى مرا عبادت مى‌كردى؟ مى‌گويد: به عزت و جلالت سوگند كه تو خود از من بهتر مى‌دانى كه تو را فقط صرفا براى خوشنودى و پاداش خانه آخرتت عبادت مى‌كردم. خطاب مى‌رسد: آرى، راست گفتى اى بنده من، او را به سوى بهشت ببريد.[٢]

[١] تفسير قمى، ج ١، ص ٣٢٣.

[٢] الدر المنثور، ج ٣، ص ٣٢٣.