در آستانه عید سعید قربان که باید به عموم مسلمانان جهان و بخصوص حجاج بیت الله الحرام، رهسپاران به سوى قربانگاه بزرگ ابوالانبیا حضرت ابراهیم خلیل‌الله صلوات‌الله علیه و علیهم تبریک عرض کنم، مع‌الاسف در این سال مصیبت‌هائى بر مسلمین وارد شد که به جاى تبریک، تعزیت باید گفت. تعزیت نه فقط براى تجاوز شیطان بزرگ آمریکاى جنایتکار بر حریم مسلمین و نه فقط براى هجوم حکام تروریست و جنایت پیشه اسرائیل بر کشور عزیز اسلامى لبنان، و نه براى جنایات صدام عفلقى این نوکر بى اراده آمریکا و اسرائیل بر مسلمانان عرب و غیرعرب و جنوب و غرب کشورمان ایران، و نه براى جست و خیز و شادمانى سران کشورهاى مصر، اردن، سودان، مغرب و غیر آنان براى پیروزى دشمنان اسلام و بشریت بر مظلومان لبنان و بیروت و به خاک و خون کشیدن هزاران جوان و پیر و طفل، زن و مرد بیگناه، گرچه همه اینها مصیبت است و تعزیت دارد، لکن مصیبت بزرگ و فاجعه عظیمى که همه مصیبت‌ها و فاجعه‌ها پیش آن ناچیز است، آن است که مشتى تروریست صهیونیست بى حیثیت، به بدترین وجه بر مسلمانان تاخت و تاز کنند. مسلمانانى که داراى آنهمه امکانات معنوى و مادى هستند که با یک تشر مى‌توانند آمریکا را از منطقه عقب برانند تا چه رسد به اسرائیل. ما نه فقط براى آوارگى یک عده مظلوم که از سرزمین‌هاى خود رانده شدند و پناهگاهى ندارند در سوک و عزا هستیم، که مصیبت بزرگ آن است که این جنایت‌ها به دست اسرائیل در مرئى و منظر دولت‌هاى مدعى اسلام انجام مى‌شود. فاجعه بزرگ آن است که این دولت‌هاى مدعى اسلام براى ناز شست آمریکا و اسرائیل فعالیت مى‌کنند که مو به مو طرح کمپ دیوید یا شبیه آن را اجرا کنند و به دنبال این جنایت عظیم صریحاً اسرائیل را به رسمیت یا به آقائى بشناسند. فاجعه براى مسلمانان آن است که بعضى از دولت‌هاى به اصطلاح مسلمان، با دیدن این فجایع بزرگ مانع مى‌شوند تا مظلومان از دست ستمگران حتى ناله کنند.

مصیبت عظیم آن است که آمریکا که قریب نیم قرن بر مسلمانان جهان بخصوص منطقه، هر چه خواسته است ستم کرده و مخازن آنان را غارت نموده است، دولت‌ها نه تنها از ترس آمریکا نمى‌توانند اظهار مظلومیت مظلومان را حتى در کشورهاى خودشان بشوند، بلکه چنانکه دیدیم با ملت غارت‌زده