یک دسته هى فریاد بزنند که ما کم داریم، کم داریم. اینها خیال مى‌کنند که جاهاى دیگر زیاد دارند. آقا در جاهاى دیگر صف‌هاى طولانى بیشتر از اینجا است، اینجا قحطى نیست که، اینجا فراوانى است منتها گرانى است، گرانى هم علاج مى‌شود. ما نوامیس خودمان را، اسلام خودمان را، جان خودمان را، جان جوانانمان را به خطر بیندازیم که گوشت گران است! میوه گران است! و اگر بخواهد این شکاف پیدا بشود که یک دسته نق بزنند یک دسته هم کمک او بکنند و یک دسته هم نمى‌دانم تبلیغات سوء بکنند و بین خود ملت هى داخل هم و خصوصاً بین سپاه و ارتش و کمیته و امثال اینها خداى نخواسته این وحدتى که هست از بین برود، آن روزى که این وحدت از بین رود مرگ همه ما و به باد رفتن همه نوامیس و به باد رفتن همه زحمت‌هاى انبیا علیهم‌السلام نسبت به این کشور خودمان و نسبت به کشورهاى دیگر به باد فنا خواهد رفت.

شما بدانید و باید بدانید اشخاصى که روشنفکرند به اصطلاح، اشخاصى که کنار نشسته‌اند و فحش مى‌دهند، اشخاصى که بیرون نشسته‌اند و توجه به مسائل داخل ندارند، بدانند که اگر یک سیلى بخورد امروز اسلام در این کشور، تا آخر دیگر باید ملت‌ها تحت این فشارها باشند. امروز اسلام در اینجا سربلند کرده است و بیرقش بلند شده است و من امیدوارم که این جلوه‌اش به همه جا برسد و مستضعفین از زیر بار این ظلم‌ها بیرون بروند. آنهایى که نق مى‌زنند براى این کشور و به خیال خودشان دلشان براى اسلام مى‌سوزد، آنها بدانند که اگر این اسلامى که الان در اینجا هست سیلى بخورد اسلام تا آخر سیلى خورده است باید هى بنشینید و حسرت ببرید. باز هم برگردد به آنجایى که یک نفر پاسبان بیاید همه‌تان را وقتى که از بین ببرد به همه اهانت کند جرأت حرف زدن نداشته باشید. زمان رضا شاه را یادتان هست، زمان اوایل محمدرضا هم یادتان هست، اخیراً البته زورش به اینقدرها نمى‌رسید. تا دست به هم ندهید، تا همه با هم نباشید، تا آنهایى که به نوایى نرسند خیال کنند آن نواست. والله خدا مى‌داند که اینهایى که الان گرفتار هستند، این وزیر کشور که اینجا نشسته گرفتار است الان، نه اینکه نوا دارد، بى‌نواست. رئیس جمهورش همین طور، مجلسش هم همین طور و دولتش هم همین طور، پاسبان‌هایش و نمى‌دانم قواى مسلحش هم همین طور، اینها جانفشانى دارند براى این مملکت مى‌کنند باید اینها را حفظشان کرد. نباید نق زد، باید نگهدارى کرد از اینها براى خاطر خدا، براى خاطر نوامیس خودتان، براى خاطر کشور خودتان، اگر دلسوز براى کشور هستید باید که چیز بکنید، هى ننشینید آنجا بگویید ما کشورمان دارد از بین مى‌رود. شما دارید تبلیغ مى‌کنید. با تبلیغ، شماها مى‌خواهید کشور را از بین ببرید والا عهد و پیمان بستن با نمى‌دانم صدام، کشور ما را حفظ مى‌کند؟! وادار کردن نمى‌دانم دولت‌هاى خارج را به اینکه به اینجا چه بکند کشور را حفظ مى‌کند؟! خوب، یک قدر آدم بشوید، توجه بکنید به مسائل. و من امیدوارم که هر کس هر کارى مى‌خواهد بکند، شما جوان‌هاى ما، این ملت ما، این ملت عزیز ما همه‌شان با هم همین طورى که الان برادر هستند برادر باشند و همین طورى که با هم متحد هستند و من و تو ندارد در کار، اینطور باشند تا انشاءالله کشورشان حفظ بشود و هیچ کس هم نتواند به شما آسیب برساند. خداوند انشاءالله همه شما